ตอนที่ 2026 มรดก

ที่คฤหาสน์ในชานเมืองหัสดิน วิชุดาได้รับสายจากการันต์ เธอรู้สึกตกใจเมื่อทราบว่าเขาเป็นมะเร็งและกำลังเผชิญหน้ากับความตายที่ใกล้เข้ามา

เมื่อได้ยินข่าวนี้ วิชุดาหยุดนิ่งไปชั่วขณะก่อนจะตอบอย่างเย็นชา “คุณทำกรรมเก่าไว้ การันต์ คุณสมควรได้รับกรรมแล้ว!”

หลังจากเงียบไปสักครู่ การันต์ก็ถามอย่างสงบ “วิชุดา ผมโทรมาขออย่างเดียว คุณจำมรดกที่เป็นของแม่ของรษิกาได้ไหม? กรุณาคืนให้ผม เพื่อผมจะได้ส่งให้รษิกา”

ตาของวิชุดาเปล่งประกายด้วยความโกรธขณะตะโกนว่า “คุณพูดอะไรน่ะ? ฉันไม่เคยเอามันไป!”

ลูกชายของเธอ ยศวิน ซึ่งมีรอยคล้ำใต้ตา พยายามจะหาวและถามว่า “แม่ โทรศัพท์จากใครครับ?”

“พ่อของลูกไง” เธอตอบอย่างหงุดหงิด

เสียงของการันต์ลดต่ำลง “วิชุดา ผมกำลังจะตาย ผมหวังว่าคุณจะยังมีสำนึกอยู่บ้าง คืนมรดกนั้นให้ผมเถอะ เราจะได้จบกันไป!”

“ฟังให้ดีนะ การันต์ ฉันไม่ได้เอามันไป! ตอนนั้นฉันต้องการเอามันมา แต่เราค้นหาทั้งบ้านก็ไม่เจอ มันขึ้นอยู่กับคุณว่าจะเชื่อหรือไม่! อย่าโทรหาฉันอีกนะ!”

วิชุดาวางสายก่อนที่การันต์จะตอบ

ยศวินไม่สนใจท่าทางโกรธของแม่และยังคงพูดว่า “แม่ รีบทำอาหารเถอะ!”

ด้วยรู้สึกหงุดหงิดกับสภาพที่ซึมเซาของลูกชาย วิชุดาอดไม่ได้ที่จะตำหนิ “ยศวิน ลูกต้องหางานทำบ้างนะ! ลูกกลับบ้านดึกและออกจากบ้านเร็วทุกวัน นอกจากนี้ ลูกยังติดการพนันมากเกินไป ลูกไม่สนใจครอบครัวเลยเหรอ?”

ชายหนุ่มขมวดคิ้วมองแม่และสวนกลับ “ทำไมต้องสนใจ? เรากำลังจะแยกทางกันเพราะผมไม่ดีพอสำหรับเธอ ดังนั้น ผมก็สมควรที่จะถูกปฏิบัติเช่นนี้ นอกจากนี้ ผมหางานที่ไหนก็ไม่ได้ เพราะการันต์โดนขึ้นบัญชีดำ ผมทำอะไรผิดถึงได้เจอเรื่องแบบนี้?”