ตอนที่ 2086 พิเศษ 5

เช่นนี้แล้ว สิบปีก็ผ่านไปในชั่วพริบตา

มีคนสามคนกำลังปั่นจักรยานอยู่บนถนนของสถาบันการศึกษาที่ดีที่สุดในชวาลา พวกเขาคุยและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

สองในนั้นคือเด็กชายฝาแฝด พวกเขามีใบหน้าที่หล่อเหลาสง่า คิ้วเข้ม และดวงตาที่เปล่งประกายราวกับดาวในยามค่ำคืน

ส่วนเด็กหญิงมีลักษณะที่งดงามและเปล่งประกายกลิ่นอายของความสง่างาม ดูเหมือนนางฟ้าที่ไม่เหมาะกับโลกแห่งความเป็นจริง

ชื่อของพวกเขาคือ อชิ เบนนี่ และไอรดา เป็นชื่อที่เรียบง่ายแต่ถูกพูดถึงโดยพ่อแม่ทั่วประเทศ

ทั้งสามคนเป็นนักเรียนที่อายุน้อยที่สุดในสถาบันการศึกษา

รูปร่างหน้าตาของพวกเขามักดึงดูดความสนใจจากทุกคนในบริเวณนั้น เสียงพูดคุยเกี่ยวกับพวกเขายังคงดังขึ้น

พวกเขาไม่เพียงได้รับการยกย่องว่าเป็นคนหน้าตาดีทั้งสามคน แต่ยังได้รับการยกย่องในฐานะที่มีชื่อเสียงด้วย

ในขณะนั้น อชิเป็นที่รู้จักในฐานะนักวิจัยทางโบราณคดีของชวาลาที่ดีที่สุดในประเทศ ในความเป็นจริง เขามีความสามารถในการเป็นอาจารย์ให้กับนักเรียนด้วย

ในขณะเดียวกัน เบนนี่ก็กลายเป็นที่ปรึกษาพิเศษของหน่วยรักษาความปลอดภัยของประเทศ แต่ตัวตนนี้เป็นความลับ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้ ในสายตาของสาธารณชน เขาเป็นนักโบราณคดีที่มีชื่อเสียง

ในขณะที่ไอรดานั้นมีอัตลักษณ์ที่น่าประทับใจมากขึ้น เธอมีชื่อเสียงมากมายในอุตสาหกรรมแฟชั่น สองสามปีก่อน เธอได้จัดแฟชั่นโชว์ในเมืองฟอล์คเคย์อย่างประสบความสำเร็จ หลังจากนั้น แบรนด์เสื้อผ้าของเธอถูกปล่อยออกไปทั่วโลก ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา คนดังระดับแถวหน้าหลายคนต่างก็ต่อสู้เพื่อให้เธอออกแบบชุดในราคาที่สูง

ขณะที่พวกเขาคุยและหัวเราะกัน พวกเขาตอบรับคำทักทายของนักเรียนคนอื่นด้วยรอยยิ้ม

เมื่อพวกเขามาถึงทางเข้าของสถาบัน พวกเขารีบเร่งฝีเท้าเมื่อเห็นรถของครอบครัว

รษิกาก็สังเกตเห็นสามคนเช่นกัน เธอพาศิวพจน์และนลินดาลงจากรถเพื่อที่พวกเขาจะได้โบกมือให้พี่ๆ

“อชิ เบนนี่ ไอรดา เรามาแล้ว!”

บังเอิญว่าวันนี้เป็นวันเกิดครบรอบสิบขวบของศิวพจน์และนลินดา พวกเขามาที่นี่เพื่อรับพี่ๆ ไปงานเฉลิมฉลอง

รอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏบนใบหน้าของรษิกา เด็กทั้งห้าคนคือสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเธอ

ใบหน้าของเธอดูไม่เปลี่ยนแปลงไปมากนักเมื่อเวลาผ่านไป แต่เธอดูสง่างามและสวยงามมากขึ้น

แม้รูปร่างของเธอก็ยังเหมือนกับเมื่อสิบปีที่แล้ว ทำให้ทุกคนรอบตัวเธอรู้สึกอิจฉา รวมถึงเมธินี

คนที่นั่งอยู่ในเบาะคนขับคือเลอศิลป์ เขาค่อยๆ เปิดประตูเผยให้เห็นสายตาที่อ่อนโยนและมีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นซึ่งไม่ดูเป็นศัตรูอีกต่อไป