ตอนที่ 24 ยังมีโอกาส

หลังจากที่เลอศิลป์พูดจบแล้ว เขาก็ละสายตาไปจากใบหน้าอัญชสา

ตอนนั้นเขาตัดสินใจจะแต่งงานกับอัญชสาเพราะต้องการตอบแทนปู่เธอที่ทำเพื่อตระกูลเขา

นั่นเป็นเหตุผลที่เขามีปฏิสัมพันธ์กับตระกูลภักดีสรวงอย่างใกล้ชิด และเป็นเหตุผลที่เขาตกลงจะแต่งงานกับอัญชสาเมื่อผู้อาวุโสของตระกูลทั้งสองแนะนำให้พวกเขารู้จักกัน

อันที่จริง มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เลอศิลป์มั่นใจมากว่าอัญชสาเป็นรักแรกของเขา

เขารู้สึกอย่างนั้นจนกระทั่งผู้หญิงคนหนึ่งจากไปโดยไม่เอ่ยคำลาเลยเมื่อหกปีก่อน นั่นเป็นตอนที่เขาตระหนักได้ว่า ความรู้สึกที่เขามีต่ออัญชสานั้นไม่ใช่ความรักอย่างที่เขาคิดไปเองในตอนแรก

จากนั้นมา ผู้อาวุโสของทั้งสองตระกูลก็เอาแต่คอยกระตุ้นให้เขาแต่งงานกับเธอ แต่เขาก็พยายามหาข้ออ้างทุกประเภทเพื่อชะลอการแต่งงานออกไปเรื่อยๆ

ในหกปีที่ผ่านมานี้ เขาทำทุกอย่างเพื่อช่วยตระกูลภักดีสรวง และยินยอมต่อคำขอทางธุรกิจในทุกประเภทที่พวกเขาต้องการเพื่อชดเชยความกรุณาของพวกเขาเมื่อก่อนหน้านี้

ตอนนี้ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาได้ทำมา มันมากพอจะตอบแทนบุญคุณที่พวกเขาเคยมีให้กันแล้ว

อย่างน้อยที่สุด มันก็เพียงพอที่จะทำให้เขาไม่ต้องจัดงานแต่งต่ออีกแล้ว

“เลอศิลป์...”

เสียงของอัญชสาสั่นขณะที่เธอมองใบหน้าอันไร้ความรู้สึกของเขา เธอต้องการจะรู้ว่าสิ่งที่เธอเดานั้นมันถูกต้องหรือเปล่า

เลอศิลป์ยกมือขึ้นนวดสันจมูก จากนั้นเขาก็ตัดบทเธอ “วางแฟ้มไว้ตรงนั้นก่อน เดี๋ยวผมจะตรวจดูทีหลัง ผมยังมีงานต้องทำ ดังนั้นถ้าคุณไม่มีอะไรแล้ว คุณก็ออกไปก่อนเถอะ”

อัญชสากัดริมฝีปากตัวเองแน่นและจ้องหน้าเขาอยู่พักหนึ่ง เมื่อตระหนักได้ว่าเขาไม่เปลี่ยนใจอย่างแน่นอน ดวงตาเธอก็แดงก่ำขึ้นมาช้าๆ แต่กระนั้น เธอก็กล้ำกลืนความหงุดหงิดและความโศกเศร้าลงไป ก่อนจะวางแฟ้มไว้และออกไปจากห้อง

อัญชสาอารมณ์เสียมากขณะที่ออกมาจากสำนักงานของฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป

เธอรอมานานถึงหกปีเต็ม แต่เลอศิลป์ไม่เคยให้คำตอบที่เหมาะสมกับเธอเลยแม้สักครั้งเดียว แต่ตอนนี้เขากลับต้องการจะบอกเธอว่า เขากำลังมีแผนจะยกเลิกงานแต่งงาน

โชคยังดีที่อัญชสาแน่ใจว่าไม่มีหญิงอื่นที่มาพัวพันกับเลอศิลป์อีกแล้ว