ตอนที่ 292 การตัดขาด

“จริงอย่างที่พวกเธอว่า เอาอย่างงี้ ฉันขอตัวก่อน ไว้เจอกันนะ” เลอศิลป์พูดพลางเม้มปาก

หลังจากที่เขายกเลิกงานหมั้นกับอัญชสา แต่ข่าวนี้ก็ยังไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ เลอศิลป์จึงคิดว่าเขาควรบอกให้ทุกคนได้ทราบข่าวทีหลัง

อชิและเบนนี่รู้สึกตกใจและผิดหวังอย่างมาก เมื่อพวกเขาเห็นว่าเลอศิลป์ตกลงอย่างง่ายดาย

เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ สินะ นี่แสดงว่าเขาไม่ต้องการเราอีกต่อไปแล้วใช่ไหม?

ความไม่พอใจที่เกิดจากความคิดนี้ปรากฏขึ้นบนหน้าของเด็กๆ และพวกเขาก็ตอบกลับไปห้วนๆ ว่า “ลาก่อนนะ คุณเลอศิลป์”

เลอศิลป์รู้สึกสับสนกับท่าทางที่เปลี่ยนไปของทั้งคู่ เขาสงสัยว่าเขาทำอะไรผิดไปจนทำให้พวกเขาไม่พอใจ นอกเหนือจากงานหมั้นของตนกับอัญชสา

ก่อนหน้านี้ เขารู้สึกว่าอชิกับเบนนี่ทำตัวห่างเหิน ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจให้เวลาพวกเขาได้อยู่กันตามลำพังโดยพยายามไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว แต่เมื่อเขาทำแบบนั้นจริงๆ จู่ๆ ฝาแฝดทั้งสองก็ดูกระวนกระวายใจจากการตีตัวออกหากของเขา

เอาจริงๆ นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ฉันนึกไม่ออกเลยว่าเหตุผลอะไรที่ทำให้พฤติกรรมของพวกเขาเป็นแบบนี้

ในที่สุด เลอศิลป์ก็ล้มเลิกความพยายามที่จะอธิบายท่าทีที่เปลี่ยนไปของพวกเขาและเอื้อมไปจับมือของไอรดาแทน แต่เมื่อเธอเห็นเลอศิลป์เข้ามาใกล้ เธอจึงขมวดคิ้วด้วยความสงสัยและกระโจนตัวจากโซฟาไปที่พื้น

เธอฟังพวกเขาคุยกันตลอดทั้งบทสนทนา ดังนั้นเธอจึงรู้อยู่ในใจว่าเลอศิลป์กำลังจะพาเธอกลับบ้าน

เลอศิลป์ได้แต่มองไปที่ลูกสาวของเขาที่พึ่งถอยตัวออกห่างจากเขาประมาณสามเมตรด้วยสายตายอมแพ้

ฉันน่าจะรู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ ไอวี่ติดรษิกาเอามากๆ เธอจึงไม่อยากกลับไป หนำซ้ำเธอยังคงบอบช้ำกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันพนันได้เลยว่า การมาส่งยาที่นี่ในวันนี้ เป็นข้ออ้างที่จะทำให้เธอได้มาเจอรษิกา

“เร็วเขาไอวี่ ได้เวลากลับบ้านแล้วลูก ไว้เราค่อยมาเจอคุณรษิกาวันอื่นนะ” เลอศิลป์พูดเกลี้ยกล่อมพร้อมส่งสายตาเขม็งไปทางลูกสาวของเขา

เขาได้บทเรียนจากเหตุการณ์เมื่อวานว่าเขาไม่ควรแข็งข้อกับเธอมากเกินไป ไม่เช่นนั้น เธออาจจะทำอะไรวู่วามอีกก็ได้ แม้ว่าเขาจะขอร้องอย่างอ่อนโยน แต่เธอก็ยังคงปฎิเสธที่จะไปกับเขา