ตอนที่ 330 คุณก็รู้นี่

“ลูกปวดท้องมากไหม? อยากให้แม่อุ้มหรือเปล่า?”

รษิกาที่มาถึงตรงบันไดคุกเข่าลงด้วยความเป็นห่วงและมองสบตาของเบนนี่

เบนนี่ฉีกยิ้มอย่างซุกซนแต่มีความร่าเริง “มันหยุดปวดมาสักพักแล้วครับ แต่ผมสัมผัสได้ว่าแม่เหมือนจะรีบออกมาตอนก่อนหน้านี้”

ตั้งแต่ตอนที่แม่เห็นพ่อและนางปีศาจที่ลิฟต์เมื่อกี้ อารมณ์ของแม่ก็เปลี่ยนไปรุนแรงมาก

นอกจากนี้ ตอนที่เลอศิลป์เข้ามาขวางตรงทางเดิน เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความไม่เป็นมิตรที่รษิกาแสดงออกมา

บังเอิญที่ทั้งเขาและอชิไม่พอใจสายตาของเลอศิลป์ ดังนั้นเขาจึงหาข้ออ้างเพื่อพารษิกาออกมา

พอได้ยินคำพูดของเบนนี่ รษิกาก็โล่งอกและหัวเราะออกมา ก่อนที่จะเกาจมูกเขาเล่น “ครั้งหน้า อย่าทำให้แม่กลัวโดยการบอกว่าลูกปวดท้องระหว่างที่ไม่สบายอยู่นะ ลูกควรจะบอกว่าลูกเหนื่อยมากกว่า”

เบนนี่ทำให้รษิกาตกใจกลัวในก่อนหน้านี้ ถ้าไม่ใช่เพราะจะหลบหน้าเลอศิลป์ เธอคงพาเบนนี่กลับเข้าไปในห้องเพื่อตรวจร่างกายเพิ่มเติม

โชคดีที่เบนนี่ไม่ได้เป็นอะไร

ขณะที่แม่ลูกทั้งสามคนกำลังคุยกันเพลินๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาตรงโถงบันได

เมื่อเสียงค่อยๆ เข้ามาใกล้พวกเขา พวกเขาคาดเดาจากเสียงน้ำหนักฝีเท้าว่าเป็นของผู้หญิง

รษิกาคิดว่าจะมีคนเดินผ่านตรงนี้ เธอจึงหลบไปด้านข้างพร้อมกับลูกของเธอ

แต่ทันทีที่พวกเขายืนขึ้น พวกเขาก็เจอกับสายตาของอัญชสาที่ส่งมาทักทายจากมุมห้องอย่างไม่คาดฝัน

ทันทีที่พวกเขาสบตากัน ท่าทีของรษิกาก็เหมือนถูกกระตุ้นให้ไม่พอใจทันที

การมองแค่ครั้งเดียวก็บอกได้เลยว่าอัญชสามีเจตนาร้าย

สิ่งเดียวที่เธอไม่รู้คืออัญชสามีลูกไม้อะไรซ่อนไว้