ตอนที่ 339 ใครคือคนร้าย

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเลอศิลป์จะไม่ข้องเกี่ยวกับอัญชสา

ศศิตาอดไม่ได้ที่จะกุมขมับ ในขณะที่พยายามเจาะจงไปที่ลูกชายของเธอ “ลูกมาที่นี่แต่เช้าเพื่อจะกวนประสาทแม่อย่างนั้นเหรอ?”

เลอศิลป์ยังคงไม่สะทกสะท้านต่อคำพูด “ผมสามารถพาแม่ไปโรงพยาบาลได้นะครับ ถ้าแม่รู้สึกไม่สบาย แต่ไม่มีทางที่แม่จะบังคับให้ผมแต่งงานกับอัญชสาได้แน่นอน!”

ทั้งแม่และลูกนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง

ศศิตาโบกมือและแสดงท่าทางให้เขาออกไป "ไปซะ! ออกไปให้พ้นสายตาของแม่เดี๋ยวนี้!”

เลอศิลป์พยักหน้า ก่อนจากไปเขาพูดขึ้นมาว่า “ผมให้คนสองสามคนมารออยู่ที่ประตู แม่เรียกพวกเขาได้นะครับ หากต้องการความช่วยเหลือ”

ก่อนที่ศศิตาจะทันได้ตอบโต้ เลอศิลป์ก็ออกจากร้านกาแฟไปเสียแล้ว

“กำลังจะกลับไปที่บริษัทแล้วใช่ไหมครับ คุณเลอศิลป์?” คนขับถามด้วยความนอบน้อม เมื่อเลอศิลป์เดินมุ่งหน้าไปที่รถ

เลอศิลป์ขมวดคิ้ว บ้านของรษิกาแวบเข้ามาในความคิดของเขา ฉันสงสัยว่าเธอเป็นอย่างไรบ้างตอนนี้ เธอคิดอย่างที่เธอพูดเมื่อกี้จริงๆ หรือเปล่า?

เลอศิลป์คิดหนัก แต่ในที่สุดก็หลุดออกจากความคิดนั้น เขาตอบคนขับรถกลับไปว่า “กลับไปที่บริษัท!”

รถเริ่มเคลื่อนที่อย่างช้าๆ และมุ่งหน้าไปยังทิศทางของฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป

ครรชิตรอเขาอยู่ที่ออฟฟิศตลอดช่วงเช้า