ตอนที่ 342 พาเธอไปที่นั่น

ไอรดาถือหนังสือของเธอและเขียนตัวอักษรแต่ละตัวอย่างตั้งใจ เมื่อเขียนเสร็จแล้วก็ยกให้ครูพิมพ์รภาดู

เธอเขียนว่าคุณครูพิมพ์รภา หนูก็อยากหยุดเรียนเหมือนกัน

เด็กหญิงตัวเล็กๆ มองครูพิมพ์รภาด้วยสีหน้าจริงจัง

ครูพิมพ์รภาคาดเดาเจตนาของไอรดาได้คร่าวๆ แต่เธอก็ยังถามไปว่า “หนูอยากไปเจอออชิและเบนนี่ไหมจ๊ะ?”

ไอรดาพยักหน้าตอบกลับอย่างแรง

ครูพิมพ์รภาขมวดคิ้วและคิดอยู่พักหนึ่ง “ครูอนุญาตให้หนูหยุดเรียนได้ แต่หนูต้องบอกคุณพ่อของหนูและให้เขาพาหนูไปที่นั่นนะจ๊ะ”

สีหน้าของไอรดาหม่นหมองอีกครั้ง เมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอส่ายหัวอย่างดื้อรั้นและเขียนลงในสมุดบันทึกไม่เอาคุณพ่อ!

เมื่อเห็นเครื่องหมายอัศเจรีย์ขนาดใหญ่ที่ด้านหลัง ครูพิมพ์รภารู้สึกหนักใจอย่างห้ามไม่ได้

สถานการณ์ของไอรดานั้นพิเศษในตอนแรก ระหว่างงานผู้ปกครองและลูกในครั้งก่อน เด็กหญิงตัวเล็กๆ กำลังหลงทาง ซึ่งทำให้ครูพิมพ์รภากลัวมากและเธอจึงเป็นห่วงเด็กคนนี้มากขึ้น

โดยปกติในสถานการณ์เช่นนี้ ครูพิมพ์รภาควรให้พ่อแม่ของไอรดามารับเธอไปที่นั่น เธอยังต้องมอบเด็กหญิงตัวเล็กๆ ให้กับพ่อของเธอด้วยตนเอง

อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุผลบางอย่าง ไอวี่แสดงความเกลียดชังอย่างมากต่อพ่อของเธอ

เมื่อเธอไม่ได้รับคำตอบจากครูพิมพ์รภา หลังจากนั้นไม่นาน ไอรดาก็หน้ามุ่ยอีกครั้งและดวงตาของเธอก็เริ่มแดงขึ้น

เธออยากไปเยี่ยมอชิและเบนนี่ แต่เธอรู้ว่าถ้าพ่อของเธอไปกับเธอ รษิกาและเด็กชายทั้งสองคงไม่พอใจ

ครูพิมพ์รภาสังเกตเห็นว่าเด็กหญิงตัวน้อยกำลังจะร้องไห้อีกครั้ง ในช่วงเวลาสั้นๆ เธอพูดได้เพียงว่า “ครูจะพาหนูไปที่นั่นเอง ตกลงไหมจ๊ะ?”

ดวงตาของไอรดาเป็นประกายอีกครั้ง ขณะที่เธอพยักหน้าอย่างแรง

ทันทีที่ครูพิมพ์รภาพูดจบเธอรู้สึกเสียใจ หากมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างทาง ฉันแบกรับความรับผิดชอบแบบนั้นไม่ได้แน่ๆ แต่ฉันก็ทนเห็นความน่าสงสารของเธอไม่ได้