ตอนที่ 356 ไม่มีอะไรสำคัญไปมากกว่านี้อีกแล้ว

ศศิตาโมโหจนเส้นเลือดในสมองของเธอแทบจะแตก

ผู้หญิงคนนี้ยังคงเดือดดาลด้วยความโกรธแม้ว่าเธอจะไปถึงโรงพยาบาลแล้วก็ตาม ฉันอยากเห็นเลอศิลป์แต่งงานกับอัญชสามาหลายปีแล้ว แต่ตอนนี้เขากลับบอกฉันว่าเขากำลังวางแผนที่จะเลิกกับอัญชสาเนี่ยนะ? ฉันไม่ยอมง่ายๆหรอก!

ศศิตากลับแทนที่ความโกรธด้วยความกังวลเมื่อเธอไปยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องพักฟื้นของอัญชสา

อัญชสานอนขดตัวอยู่บนเตียง ดูเหมือนว่าเธอจะหลับไปแล้ว ดังนั้นศศิตาจึงย่องเบาๆ เข้าไปในห้องเพื่อดูอาการของหญิงสาวผู้นี้

เมื่อศศิตาสังเกตเห็นว่าอัญชสาผอมลงมากเพียงใด เธอก็มั่นใจว่าหญิงผู้น่าสงสารคนนี้ต้องทนทุกข์ทรมานเพราะอาการบาดเจ็บมากแน่ๆ

แม้ว่าอัญชสาจะหลับอยู่ แต่คิ้วของเธอก็ขมวดแน่น ราวกลับว่าเธอไม่สบายตัว

การได้เห็นอัญชสาแบบนั้นทำให้ศศิตารู้สึกผิดมากขึ้น “ฉันอยู่นี่อัญชสา” ศศิตาบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

อัญชสาขมวดคิ้วมากขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของศศิตา หลังจากเธอเห็นหน้าศศิตา เธอก็หลุดออกจากภวังค์ในทันที “คุณศศิตา ฉันไม่คิดว่าคุณจะมาถึงไวขนาดนี้”

ศศิตาห้ามอัญชสาอย่างรวดเร็วเมื่อหญิงสาวพยายามที่จะลุกขึ้นนั่ง "ไม่เป็นไร ไม่ต้องลุกขึ้นมาก็ได้ เธอนอนพักเถอะ”

หลังจากมองดูแขนที่บาดเจ็บของอัญชสาแล้ว ศศิตาก็ถามอย่างเป็นกังวลไปว่า “แขนของเธอเป็นไงบ้าง? ฉันจะเรียกหมอมาช่วยดูอาการให้นะ”

อัญชสาแสร้งทำเป็นตรวจดูแขนของเธอ ก่อนที่จะยิ้มอย่างขอโทษไปยังอัญชสา “มันไม่เจ็บแล้วค่ะ ดูเหมือนว่าฉันจะเอะอะโวยวายด้วยความตกใจ ฉันขอโทษที่รบกวนคุณศศิตาในเวลาดึกแบบนี้นะคะ”

ศศิตาถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ฉันดีใจที่ได้ยินว่าเธอสบายดี”