ตอนที่ 359 เก็บงำไว้ระหว่างเรา

ในขณะที่เธอกำลังนอนหลับสนิท จู่ๆ โทรศัพท์เธอก็ดังขึ้นในเช้าวันต่อมา

เธอรู้สึกตัวขึ้นมาแบบสะลึมสะลือพลางเอื้อมมือไปรอบๆ หมอนของตัวเองเพื่อควานหาโทรศัพท์

เมื่อคว้าโทรศัพท์ได้ รษิกาหรี่ตามองหน้าตาก่อนที่จะรับสายด้วยเสียงงัวเงีย

เสียงของคมสันจากปลายสายฟังดูกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก “เกิดเรื่องแล้วครับคุณหมอรษิกา”

รษิกาลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที “เกิดอะไรขึ้น?” เธอถามด้วยเสียงแหบพร่า

“ยังไม่เห็นสมุนไพรที่ต้องจัดส่งมาในเช้าวันนี้เลยครับ” คมสันดูเคร่งเครียด

ปกติแล้ว ผู้จัดหาสมุนไพรที่ร่วมมือกับสถาบันวิจัยมักจะจัดส่งตรงเวลาเสมอ

หากแจ้งไว้ว่าจะมาจัดส่งในตอนเช้า สินค้าก็จะมาถึงสถาบันวิจัยในเวลาทำการ แต่วันนี้การจัดส่งล่าช้ากว่าปกติ

หากสมุนไพรมาส่งไม่ทันเวลา โครงการหลายโครงการจะถูกระงับในเวลาไม่ถึงสองวัน ส่งผลให้งานของพวกเขาถูกขัดจังหวะ ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ และสถาบันวิจัยจะประสบกับความเสียหายครั้งยิ่งใหญ่ในที่สุด

รษิกาตัวแข็งทื่อ “คุณได้โทรหาหุ้นส่วนของเราหรือยัง?”

เธอเปิดลำโพงพร้อมกับทิ้งตัวทันทีในขณะที่ฟังคมสันรายงาน

“โทรแล้วครับ” คมสันตอบอย่างสิ้นหวังเมื่อพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้น “บางคนไม่รับสายด้วยซ้ำ บางคนก็ตอบแบบคลุมเครือและไม่ชัดเจน”

เขาคิดว่ามันคงดีกว่าเสียอีกถ้าพวกเขาบอกมาตรงๆ ว่าไม่ต้องการเป็นหุ้นส่วนอีกต่อไป การหลีกเลี่ยงที่จะตอบคำถามและไม่ชัดเจนกับเรื่องนี้ มันทำให้เขาท้อแท้จนไม่แม้แต่จะกล้าหาบริษัทจัดหาสมุนไพรรายอื่น

หัวใจของรษิกาดิ่งลงในขณะที่พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นไปแต่งตัว “อืม” เธอตอบ “ไว้เดี๋ยวฉันโทรกลับนะคะ”

เธอวางสายไปโดยไม่พูดอะไร

เมื่อเธอลงมาข้างล่าง เด็กๆ ก็นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว