ตอนที่ 362 เล่นงานอย่างกะทันหัน

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงก่อนที่รณภพจะโทรกลับมาหาเธอ

รษิกาอยู่ที่นั่นและเตรียมพร้อมรับสายเขาตลอดเวลา “ว่าไงรณภพ?” เธอถามอย่างกังวลใจ

น้ำเสียงของรณภพฟังดูค่อนข้างเคร่งเครียด “ตอนแรกก็คุยกันดีๆ แต่พอผมพูดถึงสถาบันวิจัยของคุณ พวกเขาก็ดูพูดจาเปลี่ยนไปทันที”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตารษิกาก็หรี่ลง ริมฝีปากเธอโค้งเล็กน้อยด้วยสีหน้าที่บูดบึ้ง “ฉันเข้าใจแล้ว ขอโทษที่รบกวนคุณนะ แล้วก็อย่าตัวเองเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้อีกเด็ดขาด ฉันจะหาวิธีแก้ไขเอง”

เธอกลัวว่ารณภพจะถูกหมายหัวไปด้วยหากเขาเข้ามาช่วยเธอ

เมื่อเธอเงียบลง รณภพก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูสงสัย “เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับคุณเลอศิลป์? เขาเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอ?”

รษิกาประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

เลอศิลป์งั้นเหรอ? ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ด้วยล่ะ? แล้วรณภพรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?

ด้วยเหตุนี้ รษิกาจึงถามกลับไปว่า “ทำไมคุณพูดอย่างนั้นล่ะ? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเลอศิลป์เหรอ?”

นั่นทำให้รณภพถึงกับขมวดคิ้ว “คุณต้องรู้สึกได้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้อยากเล่นงานคุณ”

“ฉันรู้ แต่… ฉันคิดไม่ออกว่าทำไมเลอศิลป์ถึงถูกผลักดันให้ทำแบบนี้” รษิกาตอบ

“จากที่ผมถามๆ มา ฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป ได้แอบส่งข่าวไปยังบริษัทจัดหารายใหญ่ทั้งหมด โดยเตือนพวกเขาว่าถ้าพวกเขาร่วมมือกับคุณ จะถือว่าตั้งตัวเป็นศัตรูกับฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป” รณภพตอบด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

รษิกาประหลาดใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น

คมสันที่อยู่ข้างเธอ ก็ขมวดคิ้วเช่นเดียวกัน

ฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เหรอ? พวกเขาไปล้ำเส้นกับบริษัทนี้ตั้งแต่เมื่อไร?

พูดให้ถูกคือ รษิกาไปยุ่งวุ่นวายกับฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปตั้งแต่เมื่อไรจนพวกเขาต้องทำถึงขั้นนี้เพื่อจัดการกับเธอ?