ตอนที่ 392 ภายใต้แรงกดดันมหาศาล

รษิกานั่งลงตรงหน้าจักรภพโดยไม่สนใจคำพูดของพวกเขา

เมื่อจักรภพเห็นว่าเลอศิลป์ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น เขาจึงพูดอย่างรวดเร็วว่า “เลอศิลป์ นายได้ยินแล้วใช่ไหมที่คุณหมอรษิกาพูด เธอเต็มใจให้นายอยู่ทานอาหารด้วยกันต่อ และตอนนี้ สถาบันวิจัยของคุณหมอรษิกากำลังประสบปัญหาบางอย่าง บางทีนายอาจช่วยเธอได้นะ!”

เลอศิลป์ขมวดคิ้วก่อนที่จะนั่งลง

เนื่องจากรษิกาไม่ได้หลีกเลี่ยงเขา เขาจึงตัดสินใจอยู่ต่อเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม รษิกาทำราวกับว่าเลอศิลป์ไม่ได้อยู่ที่นั่นหลังจากที่เชิญเขาให้อยู่ต่อ เมื่ออาหารมาเสิร์ฟ เธอยกแก้วขึ้นและพูดว่า “ขอบคุณที่ช่วยฉันเรื่องผู้จำหน่ายสมุนไพรนะคะคุณจักรภพ”

จักรภพมองว่าตัวเองไม่ได้ทำเรื่องใหญ่โตอะไร เขาชนแก้วกับเธอและตอบไปว่า “ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับคุณหมอ แต่ผมไม่ใช่คนเดียวหรอกที่ช่วยคุณแก้ไขปัญหานี้”

รษิกาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร

จักรภพกำลังจะพูดมากกว่านี้ แต่ดันมีคนจ้องมองมาที่เขาเสียก่อน

เมื่อสัมผัสได้ถึงการจ้องมองของเลอศิลป์ จักรภพก็ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นแทน “ถ้าสถาบันวิจัยของคุณหมอไม่มีคุณภาพ ผู้จัดจำหน่ายสมุนไพรพวกนั้นคงไม่ตอบตกลงผมหรอก ผมคิดว่าคุณหมอต้องขอบคุณตัวเองมากกว่าครับ ความสามารถของคุณโดดเด่นมากจริงๆ ”

รษิกายิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ผู้จัดจำหน่ายสมุนไพรตัดสินใจได้หรือยังคะ? ถ้าจำเป็นฉันสามารถพูดคุยกับพวกเขาเป็นการส่วนตัวได้นะ”

อย่างไรเสียพวกเขาต้องทำงานร่วมกับสถาบันวิจัยของรษิกาอยู่ดี แม้ว่าพวกเขาจะทำเพื่อช่วยเหลือจักรภพก็ตาม

เธอรู้สถานการณ์ของสถาบันวิจัยดีกว่าใคร และคงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเธอที่จะอธิบายให้คนอื่นฟังโดยตรง

ทว่าจักรภพกลับส่ายหัว “ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอกครับ มีบางส่วนตกลงที่จะร่วมมือกับสถาบันวิจัยของคุณหมอแล้ว แต่ยังไงคุณหมอยังคงต้องหารือเกี่ยวกับข้อเสนอทางธุรกิจกับพวกเขาโดยละเอียดอยู่ดีนะครับ”

กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกเขาได้ตอบตกลงแล้ว สิ่งที่เธอต้องทำตอนนี้คือหารือเกี่ยวกับข้อเสนอกับผู้จัดจำหน่ายสมุนไพรนั่นเอง

ดูเหมือนรษิกาจะพอใจกับสถานการณ์นี้ เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก ปัญหาเกี่ยวกับผู้จัดจำหน่ายสมุนไพรที่รบกวนจิตใจเธอมาเป็นเวลานาน ในที่สุดเธอก็สามารถผ่อนคลายลงได้