ตอนที่ 407 อยู่ห่างๆ

รษิกาคิดว่าเธอมาที่นี่เพื่อเซ็นสัญญาเพียงเท่านั้น และเธอไม่คาดคิดว่าจะได้รับเชิญเข้าร่วมงานเลี้ยง

เนื่องจากเธอกำลังติดต่อกับหุ้นส่วนทางธุรกิจที่มีประสิทธิภาพ เธอจึงคิดว่ามันไม่เหมาะสมถ้าเธอจะปรากฏตัวในชุดสูท

หลังจากพิจารณาแล้วรษิกาจึงโทรหาเมธินี

เมธินีรับสายอย่างรวดเร็วและถามขึ้นว่า “ว่าไงรษิกา เธอไม่ได้ไปทำงานที่เมืองธนาคิมแล้วเหรอ?”

หนึ่งวันก่อนที่เธอจะไปที่เมืองธนาคิม รษิกาได้ขอให้เมธินีช่วยดูแลอชิและเบนนี่

เมธินีคิดว่ารษิกาเป็นห่วงอชิและเบนนี่เพราะจู่ๆ เธอก็โทรเข้ามา เธอจึงพูดว่า “ไม่ต้องห่วง โอเคนะ? ฉันส่งอชิกับเบนนี่ไปโรงเรียนแล้ว แถมยังเฝ้าดูพวกเขาจนเข้าไปด้านในด้วยล่ะ”

รษิกาหัวเราะเบาๆ และตอบกลับว่า “ฉันไม่กังวลในเรื่องความรับผิดชอบของเธอเลย ฉันแค่อยากรู้ว่า เธอรู้ไหมว่าในเมืองธนาคิมพอจะมีห้องเสื้อสำหรับไปงานเลี้ยงบ้างไหม เย็นนี้ฉันจะต้องเข้าร่วมงานเลี้ยง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเมธินีก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างสับสน “เธอไปที่นั่นเพื่อเซ็นสัญญาไม่ใช่เหรอ? เธอได้รับเชิญไปงานเลี้ยงได้ยังไงกัน?”

รษิกาตอบด้วยน้ำเสียงที่หมดหนทาง “นี่เป็นคำขอของหุ้นส่วนทางธุรกิจที่มีศักยภาพ และมันคงจะดูไม่ดีถ้าฉันปฏิเสธเขา ถ้าเธอพอจะรู้จักห้องเสื้อช่วยบอกฉันหน่อยนะ โอเคไหม? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาเมืองธนาคิมและฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่มากนัก”

เมธินีไม่ได้ถามอะไรเธอต่อ เธอคิดอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดไปว่า “ถ้าฉันจำไม่ผิด ตระกูลรูปประเสริฐมีสาขาอยู่ที่นั่น ลองไปหาดูนะว่าจะเจอบ้างไหม ฉันคิดว่าร้านน่าจะชื่อห้องเสื้อสว่างจิต ฉันจะโทรหาเจ้าของร้านให้”

ตลอดสี่ปีที่ผ่านมาที่เธออยู่ที่ประเทศชวาลา เมธินีมีเพื่อนมากมายและเธอได้รู้จักทายาทที่อายุน้อยที่สุดในตระกูลรูปประเสริฐ

เมื่อได้ยินว่าห้องเสื้อเป็นของตระกูลรูปประเสริฐ รษิกาดูลังเลเล็กน้อย ตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์และตระกูลรูปประเสริฐสนิทกัน เนื่องจากฉันหลีกเลี่ยงตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์ ฉันจึงต้องหลีกเลี่ยงตระกูลที่มีชื่อเสียงที่เกี่ยวข้องกับพวกเขา แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่น ฉันต้องทำงานกับคชาเรศกรุ๊ป

เมธินีไม่ได้นึกถึงความกังวลใจของรษิกา เธอจึงพูดว่า “ฉันคิดว่าพวกเขาต้องให้ลูกค้าจองก่อนที่จะเข้าไป รอสักครู่ ฉันจะโทรหาเขาและดูว่าฉันสามารถช่วยเธอลัดคิวได้บ้างไหม? โอเคนะ”

ว่าแล้วเธอก็วางสายไป