ตอนที่ 42 ข้อเสนอที่ดึงดูดใจ

เจตนาของจักรภพนั้นชัดเจนมาก

แม้ว่าเธอจะไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องการจัดจำหน่ายยา แต่เขาก็รู้ว่าเธอมาที่นี่ทำไม อันที่จริงเขาสนใจจะพูดคุยกับเธอในเรื่องนี้ด้วย

แต่ทว่า รษิกากลับลังเลที่จะรับรางวัลเพราะงานที่เธอทำยังไม่สำเร็จลุล่วงเลย

เพราะถึงอย่างไร ตระกูลคชาเรศก็ได้บอกไว้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่า พวกเขาจะจัดหายาให้เพียงครึ่งราคาให้กับใครก็ตามที่รักษาอัครพลให้หายได้

เมื่อเธอไม่พูดอะไร จักรภพก็จ้องมองเธอพร้อมรอยยิ้ม

รษิกายิ้มตอบ “พูดตามตรง ฉันมาที่นี่เพื่อรักษาคุณอัครพลเพราะเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าครอบครัวของคุณยินดีขายยาครึ่งราคาให้กับใครก็ตามที่รักษาเขาได้ แต่ตอนนี้เขาเพิ่งจะฟื้นขึ้นมาและอาการของเขายังไม่คงที่ ฉันเลยคิดว่ามันคงยังไม่เหมาะที่จะพูดถึงรางวัล อย่างน้อยที่สุด เราก็ควรจะรอจนกว่าอาการของเขาจะดีขึ้นกว่านี้นะคะ”

รอยยิ้มของจักรภพกว้างขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบของรษิกาจากนั้นเขาตอบด้วยความจริงใจยิ่งกว่าเดิมว่า “คุณหมอรษิกาครับ การที่คุณปู่ฟื้นขึ้นมาถือเป็นเรื่องมหัศจรรย์มากแล้ว สำหรับการรักษาและติดตามอาการ พวกเราก็มีความมั่นใจในตัวคุณเป็นอย่างมาก ดังนั้น คุณจึงมีสิทธิ์จะพูดถึงรางวัลของคุณนะครับ”

รษิการู้สึกประหลาดใจที่เขามีศรัทธาในตัวเธอมากเพียงนี้ เธอถึงกับอึ้งไป เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมาเธอจึงนั่งลงบนโซฟา

“คุณหมอคมสันแนะนำคุณมา ตอนนั้นที่เขามาหาคุณปู่ เขาได้เล่าสถานการณ์ที่สถาบันวิจัยให้ผมฟัง แต่ทว่า เขาไม่สามารถรักษาคุณปู่ได้ เรื่องจึงจบลงแบบไม่ชัดเจนนัก”

จักรภพอธิบายเพิ่มเติมว่า “แล้วตอนนี้เขาส่งคุณมาที่นี่ ผมจึงแน่ใจว่ามันเกี่ยวข้องกับเรื่องที่สถาบันวิจัยแน่ๆ ผมเดาถูกไหมครับ?”

รษิกาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเล่าสถานการณ์ของสถาบันวิจัยให้เขาฟัง

“ตอนนี้สถาบันวิจัยกำลังดำเนินงานอยู่สองสามโครงการ แต่น่าเสียดายที่มันมีอุปสรรคเนื่องจากขาดแคลนยา เราจึงต้องหาผู้จำหน่ายยาที่เราสามารถร่วมงานด้วยได้ โชคไม่ดีที่ผู้จัดจำหน่ายทุกรายในเมืองหัสดินต่างก็ปฏิเสธเรากันหมด เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น คมสันจึงนึกถึงตระกูลคชาเรศและคิดว่าฉันน่าจะลองดูน่ะค่ะ”