ตอนที่ 460 ขอบคุณที่ช่วยพวกเราไว้

หลังจากได้ยินสิ่งที่ฝนทิพย์พูด จักรภพก็หันไปมองอัครพล

อัครพลทำหน้างง

พวกเขาเพิ่งคุยกันอย่างมีความสุขเมื่อไม่นานมานี้เอง จากนั้นเลอศิลป์ก็พูดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นในที่ทำงานและรีบออกไป แต่ทำไมฝนทิพย์ถึงบอกว่าเขาดูโกรธ

เมื่อพิจารณาจากท่าทางของฝนทิพย์แล้ว เลอศิลป์ค่อนข้างหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด มีบางอย่างเกิดขึ้นในที่ทำงานหรือไม่?

จักรภพก็พอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขารู้ว่าเลอศิลป์ต้องโต้แย้งกับรษิกาอีกครั้งอย่างแน่นอน

แม้ว่าเขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสร้างโอกาสให้ทั้งคู่ได้แก้ไข แต่ก็ดูไร้ความหมายเพราะการเจอกันของพวกเขามักจะจบลงด้วยการโต้เถียงเสมอ

ฉันสงสัยว่าพวกเขาเบื่อที่จะต้องต่อสู้กันมากมายขนาดนี้หรือเปล่า เพราะฉันเบื่อที่จะดูพวกเขาทำอย่างนั้นจริงๆ

เมื่อมองไปที่ปฏิกิริยาของจักรภพและอัครพล ฝนทิพย์ก็รู้สึกงุนงง

ตอนแรกเธอคิดว่าเลอศิลป์โกรธพวกเขาสองคน แต่เธอตระหนักได้ว่าพวกเขาไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้เลอศิลป์เคือง

แล้วทำไมเขาถึงโกรธมาก? เขาไม่แม้แต่จะตอบสนองเมื่อฉันพูดถึงอัญชสา

หลังจากออกจากบ้านคชาเรศ รษิกาก็เหลือบมองนาฬิกาข้อมือและสังเกตเห็นว่ายังเป็นเวลาทำการของสถาบันวิจัยอยู่ เธอจึงตัดสินใจกลับไปที่นั่น

ระหว่างทางไปที่นั่น คำพูดของเลอศิลป์ก็ดังก้องในหัวของเธออย่างไม่ลดละ

เธอรู้สึกทรมาน

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาสงสัยความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับรณภพ

หากย้อนเวลากลับไปเมื่อหกปีก่อนที่พวกเขายังเป็นสามีภรรยากัน เลอศิลป์จะไม่ถามคำถามแบบนั้นกับเธอ

เขาจะไม่สนใจว่าเธอใกล้ชิดกับผู้ชายคนอื่นแค่ไหน ตรงกันข้าม เขาอาจจะรู้สึกสบายใจด้วยซ้ำ

ตอนนี้พวกเขาไม่เกี่ยวข้องกันอีกต่อไป ถึงกระนั้นเลอศิลป์ก็เอาแต่หาเรื่องและถึงกับโมโหใส่เธอ

เธอมองไม่ออกอีกต่อไปแล้วว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่