ตอนที่ 482 ตั้งตารอเช่นกัน

การให้คำปรึกษาทางการแพทย์เสร็จสิ้นลงในช่วงกลางคืน เมื่อเด็กๆ ทุกคนในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าได้รับการรักษาเรียบร้อยแล้ว ทีมแพทย์ก็หมดแรง

รษิกาก็รู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัว แต่การที่เด็กๆ เหล่านั้นมีสุขภาพดีขึ้นก็ทำให้เธอรู้สึกดีใจ และผู้ป่วยที่มีอาการหนักได้ถูกส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลแล้ว

ระหว่างที่อุปสรรคทั้งหมดเกิดขึ้น เธอก็เกือบลืมความตั้งใจในการมาที่นี่ไปเสียแล้ว สิ่งที่เธอห่วงมีเพียงแค่เด็กๆ เท่านั้น

เด็กๆ เข้าแถวกันเต็มลานเมื่อทีมแพทย์เดินออกมาจาก

ห้องตรวจ เด็กๆ โค้งคำนับอย่างพร้อมเพรียงกันโดยมีผู้อำนวยการสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเป็นผู้นำและพูดว่า “ขอบคุณ คุณหมอ!”

ทีมแพทย์ผงะกับสิ่งที่เห็น

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาให้คำปรึกษาทางการแพทย์ฟรีแก่เด็กกำพร้าและเป็นครั้งแรกที่พวกเขาพบเหตุการณ์เช่นนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจ บางคนถึงกับน้ำตาซึม

รษิกาก็เช่นกัน เธอกำมือแน่นจนสุดกำลังเพื่อห้ามตัวเองไม่ให้ร้องไห้ จากนั้นเธอก็ลูบหัวของเด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าก่อนจะย้ำเธอว่า “ดูแลน้องๆ ให้ดี หากหนูต้องการความช่วยเหลือ หนูก็ขอให้ผู้อำนวยการติดต่อหมอมาได้เลยนะ”

เด็กสาวพยักหน้าตอบรับ เธอดูเหมือนไม่เต็มใจที่จะปล่อยรษิกาจากไป

รษิกาเองก็รู้สึกแบบเดียวกันกับเด็กๆ เช่นกัน แต่ทว่าเมื่อนึกถึงอชิและเบนนี่ที่รอเธออยู่ที่บ้าน ก็ทำให้เธอเดินจากไป

เจตนินกล่าวสุนทรพจน์ปิดท้ายและย้ำเตือนเด็กๆ ให้รักษาสุขภาพ ก่อนที่การให้คำปรึกษาทางการแพทย์จะสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ

ขณะที่ทีมแพทย์กำลังเดินทางกลับ เจตนินหันกลับมาและโค้งคำนับพวกเขาทั้งหมดด้วยความซาบซึ้ง “การให้คำปรึกษาทางการแพทย์ครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก และต้องขอบคุณพวกคุณจริงๆ พวกคุณทุกคนเป็นแพทย์ที่โดดเด่น และผมอยากให้พวกคุณทำงานกันเป็นอย่างดีในอุตสาหกรรมนี้ต่อไป ลาก่อนและผมหวังว่าจะได้พบพวกคุณอีกครั้ง”

เป็นความร่วมมือที่น่าปลาบปลื้ม เมื่อทุกคนเห็นว่าเขาถ่อมตัวมากเพียงใด ซึ่งความประทับใจของพวกเขาที่มีต่อตระกูลดำรงกุลก็ยิ่งดีขึ้นไปอีก ซึ่งพวกเขาตอบรับกลับด้วยรอยยิ้ม

ในไม่ช้าทีมแพทย์ทั้งหมดก็ออกไป และตระกูลดำรงกุลก็อยู่เก็บกวาดพื้นที่นั้นต่อ