ตอนที่ 492 การแสดง

เมื่อเลอศิลป์เห็นไอรดากินข้าวอย่างซึมๆ เขาอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นว่า “ไอวี่ เกิดอะไรขึ้น?” ทำไมลูกถึงดูไม่มีความสุข?

ไอรดาเม้มปากและบ่นพึมพำ “พ่อไม่ชอบคุณรษิกาอีกแล้ว”

เลอศิลป์เงียบไปสองสามวินาทีด้วยความงุนงง ก่อนที่จะถามอย่างสิ้นหวังว่า “ทำไมลูกถึงพูดอย่างนั้น?”

ไอรดาจ้องมองเขาอย่างหดหู่ “ในที่สุดเราก็ได้พบคุณรษิกาในงานฉลองวันครบรอบ แต่ดูเหมือนว่าพ่อจะไม่ได้ตั้งตารองานนี้เลย”

คิ้วของเลอศิลป์กระตุกขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาตอบกลับว่า “มันไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะ”

ไอรดาเหลือบมองเขาด้วยความสงสัยพ่อดูไม่ตื่นเต้นเลยตอนอยู่บนรถ แม้ว่าพ่อจะปฏิเสธในตอนนี้ แต่พ่อก็ดูไม่ตื่นเต้นเลย พ่อโกหก!

เมื่อสังเกตเห็นความไม่สบายใจของไอรดา เลอศิลป์ขมวดคิ้วอย่างยอมแพ้ “พ่อแค่อดคิดไม่ได้ว่า พวกเราจะเป็นแบบนี้กันต่อไปไม่ได้แล้ว”

ไอรดาเอียงคอด้วยความสงสัย

เลอศิลป์ลูบหัวของไอรดาด้วยความรัก เขารู้ว่าเขาต้องการให้เธอช่วยแก้ไขความสัมพันธ์ระหว่างเขากับรษิกา โอ้! ทำไมฉันไม่พูดกับเธอให้เข้าใจในตอนนี้?

“ไอวี่ ลูกชอบคุณรษิกาใช่ไหม? ในเมื่อเธอไม่สนใจพวกเรา ลูกไม่คิดว่าเราควรเป็นฝ่ายเริ่มก่อนบ้างเหรอ? ” เขาแนะนำเธออย่างอดทน

ไอรดาพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น

“ไอวี่ ถ้าคุณรษิกามางานวันฉลองวันครบรอบ เราเข้าไปหาเธอกัน โอเคไหม?” เลอศิลป์ถาม

ไอรดาเต็มใจที่จะทำเช่นนี้มาก ดังนั้นเธอจึงพยักหน้าตอบรับโดยไม่ต้องคิด

เลอศิลป์พยักหน้าเล็กน้อย พลางครุ่นคิดหาข้ออ้างที่เขาสามารถใช้เพื่อใกล้ชิดกับรษิกาได้ในวันนั้น