ตอนที่ 523 เทพนิยาย

ในขณะที่ไอรดากำลังอ้าปากจะพูดต่อ รษิกาก็รีบพูดขัดขึ้น “มันดึกแล้ว พรุ่งนี้เราต้องตื่นแต่เช้า รีบไปล้างหน้าแล้วเข้านอนกันเถอะจ้ะ”

เห็นได้ชัดว่ารษิกาไม่อยากพูดเรื่องนี้ต่อ

ดวงตาไอรดาเต็มไปด้วยความผิดหวัง แต่เธอก็เชื่อฟังรษิกาและไม่พูดอะไรอีก

ไอรดานอนกับรษิกาเพราะไม่ค่อยมีโอกาสได้นอนด้วยกันแบบนี้สักเท่าไร ทำให้เธอนอนหลับสนิทตลอดทั้งคืน

แต่ทว่า รษิกากลับอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำถามที่ไร้เดียงสาของไอรดา

เลอศิลป์ทำอะไรผิดงั้นเหรอ?

เท่าที่เธอคิดได้ นอกจากเพราะเขาไม่ชอบเธอแล้ว เขาก็ไม่ได้ทำร้ายอะไรเธอเลย

แต่แค่เหตุผลเดียวนั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอตีตัวออกหากจากเขา

นอกจากนี้ ศศิตาและอัญชสาก็ยังคอยจับตาดูเธออีกด้วย

คืนนั้นรษิกานอนหลับไม่สนิทเพราะความฟุ้งซ่านที่ท่วมท้นในหัวเธอ ทำให้เธอตื่นแต่เช้าตรู่ในวันรุ่งขึ้น

ในขณะที่ไอรดายังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่แนบข้างรษิกา

สายตารษิกาอ่อนระทวยและรู้สึกเจ็บปวดหัวใจเมื่อจ้องมองไอรดาที่นอนอยู่ข้างๆ เธอ

เธอไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงมีอิทธิพลต่อไอรดาถึงเพียงนี้หลังจากเจอกันครั้งแรก

แล้วจู่ๆ เธอก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ทำอะไรผิดต่อไอรดาไว้ เพราะเธอไม่สามารถแข็งข้อกับไอรดาได้ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น

“คุณรษิกา” ในขณะที่รษิกากำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเอง ไอรดาก็ตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย

รษิกากลับมามีสติและยื่นมือไปลูบใบหน้าเล็กๆ ของไอรดา “เด็กน้อยตื่นแล้ว”

ไอรดาพยักหน้าตอบรับพลางพยายามลืมตาที่ยังตื่นไม่เต็มที่