ตอนที่ 547 เธอฉลาดมาก

แสงไฟเจิดจ้าของดอกไม้ไฟดูน่าหลงใหลเป็นพิเศษเมื่อมองจากแสงสะท้อนในดวงตาของเด็กๆ

รษิกายืนข้างเลอศิลป์อย่างระมัดระวังในขณะที่แหงนมองท้องฟ้ายามค่ำคืน อย่างไรก็ตาม เธอคอยมองที่อชิและไอรดาด้วยหางตาตลอดเวลา พลางกลัวว่าพวกเขาอาจตกจากไหล่ของเลอศิลป์

โชคดีที่ทั้งคู่ปลอดภัยจนจบการแสดงดอกไม้ไฟ

อชิรู้สึกฝืนใจเล็กน้อยที่จะต้องลงจากไหล่เพราะนั่นเป็นครั้งแรกที่เขาได้นั่งบนไหล่ของพ่อ อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้เปิดเผยอารมณ์ของเขา กลับกันเขายอมให้เลอศิลป์วางเขาลงบนพื้นแต่โดยดีและกล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ “ขอบคุณครับ คุณเลอศิลป์”

เลอศิลป์พยักหน้าตอบโดยไม่พูดอะไร

ฝูงชนยังคงดื่มด่ำกับบรรยากาศโรแมนติกของการแสดงดอกไม้ไฟ

ทันใดนั้นเสียงของวงดนตรีบนเวทีก็เงียบลง

รษิกาคอยจับตาดูตำแหน่งของเบนนี่ ดังนั้นเธอจึงสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงบนเวทีในทันทีและเบนสายตาไปทางนั้น

เธอเห็นเบนนี่ก้าวออกมาจากด้านหลังกลองชุดและยืนอยู่กลางเวทีพร้อมถือไมโครโฟน

มือกีตาร์ดีดกีตาร์ของเขาราวกับว่าจะช่วยเบนนี่ดึงดูดความสนใจของทุกคนไปที่เวที

“อะแฮ่ม.. ทุกคนโปรดฟังเด็กน้อยคนนี้ เขามีเรื่องจะขอจากพวกคุณทุกคน” นักร้องนำเคลียร์เสียงของเขาและขอให้ผู้ชมฟังสิ่งที่เบนนี่จะพูด

เมื่อได้ยินเช่นนั้น รษิกาและคนอื่นๆ ก็เดาได้ว่าเบนนี่กำลังจะพูดอะไร

พอเห็นท่าทางขึงขังของเขาบนเวที รษิการู้สึกอิ่มอกอิ่มใจและถึงกับน้ำตาไหลออกมาเล็กน้อย

"สวัสดีทุกคน ผมชื่อเบนนี่” เสียงแบบเด็กๆ ของเด็กน้อยดังขึ้นและก้องกังวานไปทั่วสถานที่ในขณะที่เขาพูดใส่ไมโครโฟน

เบนนี่ไม่แสดงอาการประหม่าหรือกลัวแม้จะเผชิญหน้ากับฝูงชนจำนวนมาก

“ผมมาที่นี่เพื่อชมการแสดงดอกไม้ไฟกับแม่และน้องชายของผม แต่บังเอิญหลงทางเพราะคนเยอะเกินไป ใครพบเห็นคนที่กำลังตามหาเด็กก็ช่วยแจ้งแม่ผมด้วยนะครับ แม่ของผมสวยมาก ดังนั้นจึงหาตัวแม่ของผมเจอได้ไม่ยาก!”