ตอนที่ 549 เด็กหญิงผู้ถูกละเลย

“พี่อชิ...” เบนนี่มองไอรดาที่อยู่ข้างๆ เขาอย่างระมัดระวัง “คุณเลอศิลป์เป็นคนพบผมจริงๆ เหรอ”

อชิพยักหน้า “แม่ตื่นตระหนกก่อนหน้านี้ แล้วก็กำลังจะพาไอวี่กับฉันไปหานาย แต่คุณเลอศิลป์ห้ามแม่ไว้และไปหานายด้วยตัวเอง”

เบนนี่ชำเลืองมองเลอศิลป์ที่ยืนอยู่ไม่ไกล ด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนผสมปนเปอยู่ในตัวเขา

“โชคดีที่คุณเลอศิลป์พบนายได้ทันเวลา ไม่งั้นแม่คงร้องไห้แน่ๆ” หัวใจของอชิเต้นระรัวด้วยความรู้สึกผิดเมื่อเขานึกถึงว่ารษิกากังวลมากเพียงใด

ด้วยเหตุนี้ เด็กชายจึงต้องขอบคุณพ่อของเขาทั้งๆ ที่ไม่ชอบเขาเลย

เบนนี่เสียใจมากเมื่อรู้ว่ารษิกาเกือบต้องเสียน้ำตา “ก่อนหน้านี้ผมขอบคุณคุณเลอศิลป์ดีพอแล้วหรือยังนะ?”

ในขณะที่เขาไม่รู้ถึงสถานการณ์ เขาได้แต่ขอบคุณเพราะแม่ของเขาบอกให้เขาทำ เมื่อมองย้อนกลับไปในตอนนี้ เขาก็รู้สึกผิดเล็กน้อย

แม้ว่าเขาจะไม่ชอบพ่อของเขา แต่เขาคิดว่าเขาควรจะขอบคุณเลอศิลป์อย่างเหมาะสมที่ช่วยเหลือแม่ของพวกเขามากขนาดนี้

อชิยิ้มให้น้องชายซึ่งยังคงดูเศร้าสร้อย “แม่จะขอบคุณเขาแทนนายเอง” เขาเหลือบมองไปทางผู้ใหญ่ทั้งสอง “อีกอย่าง คุณเลอศิลป์คงต้องการให้แม่ขอบคุณเขาเองมากกว่า”

เด็กชายทั้งสองคนจ้องไปที่พ่อแม่ของพวกเขาและครุ่นคิด

ในทางกลับกัน ไอรดากลับกำลังเพลินเพลินอยู่กับตัวเอง

รษิกาไม่รู้ว่าเด็กๆ กำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อเห็นว่าเริ่มดึกแล้วเธอจึงเรียกเด็กๆ “เล่นเสร็จหรือยัง? มันดึกแล้ว เราควรจะกลับกันได้แล้วนะ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่!”

เด็กๆ วิ่งเข้าไปหาพวกเขา ขณะที่เบนนี่วิ่งตรงไปหารษิกา เธอก็สังเกตเห็นว่าสีหน้าของเด็กดูแปลกๆ

"เกิดอะไรขึ้น?" เธอถามขณะที่เธอโน้มตัวไปดึงเขาเข้ามาในอ้อมแขนของเธอ