ตอนที่ 576 อาการบาดเจ็บของแม่อาจแย่ลง

พอได้ยินคำพูดของอชิ ใบหน้าของเลอศิลป์ก็ทุกข์ใจขึ้นมาทันที "แม่เธออยู่ที่ไหน? พาเราไปเลย!”

อชิวิ่งไปที่ชายหาดทันที

เลอศิลป์อุ้มไอรดาไว้ในอ้อมแขน พลางก้าวยาวๆ ตามหลังหนุ่มน้อยคนนั้นไป

รษิกายังคงกังวลที่อชิที่วิ่งหายไปคนเดียว หลังจากนั้นสักพัก เธอก็พูดกับเบนนี่อย่างอ่อนโยน “ช่วยแม่หน่อยเบนนี่ ไปหาอชิกันเถอะ”

อย่างไรก็ตาม เบนนี่ส่ายหัวอย่างไม่ลังเล “แม่บาดเจ็บอยู่นะ แม่ขยับตัวไม่ได้ อชิจะพาคนมาช่วยเร็วๆ นี้แหละ”

รษิกาคิ้วขมวดเล็กน้อยกับปฏิกิริยาของเบนนี่ “แม่เป็นห่วงอชิ ถึงแม้จะรู้ว่าลูกทั้งสองดูแลตัวเองได้เกินความสามารถที่มี แต่แม่ก็ยังเป็นห่วง” เธอพยายามโน้มน้าวเขาอย่างใจเย็น

พอได้ฟังคำพูดของแม่ เบนนี่ก็ดูเหมือนจะลังเล

เขาไม่อยากให้อาการบาดเจ็บของรษิกาแย่ลง แต่เขาก็ไม่อยากให้เธอกังวลเหมือนกัน

ขณะที่เบนนี่ไตร่ตรองคำพูดฟังแม่แล้วช่วยพยุงเธอลุกขึ้นยืน เสียงของอชิก็ดังมาแต่ไกล

"แม่ครับ! แม่ครับ! ผมพาคนมาช่วยแล้ว!” เขาตะโกนออกไปทั้งๆ ที่หายใจแรง

รษิกาถอนหายใจอย่างโล่งอกทันทีเมื่อได้ยินเสียงของอชิ

ขอบคุณพระเจ้าที่เขาไม่หลงทาง และเขาก็พาคนมาช่วยจริงๆ

“ฉันขอโทษที่ต้องรบกวนคุณด้วย ลูกๆ ของฉันเป็นห่วงเพราะฉันได้รับบาดเจ็บนิดหน่อยน่ะ” รษิการีบขอโทษอย่างสุภาพ แม้ว่าเธอจะมองไม่ออกว่าใครมาช่วยก็ตามที

แทบไม่มีคำพูดใดออกจากปากของเธอเมื่อเธอได้ยินเสียงของไอรดา "คุณรษิกา...” เธอทำเสียงราวกับว่ากำลังจะร้องไห้

รษิกาตกตะลึงทันทีที่ความคิดไร้สาระแวบเข้ามาในหัวของเธอ

แต่ภายในวินาทีถัดมา ร่างเล็กๆ ของไอรดาก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเธอ

รษิกามองไปข้างหลังไอรดาโดยไม่รู้ตัว

ภายใต้แสงจันทร์ สิ่งที่เธอเห็นคือร่างสูงของเลอศิลป์กำลังเดินก้าวยาวๆ