ตอนที่ 607 เชื่อใจพ่อไหม

หลังจากที่จักรภพใช้เวลาทั้งคืนวิเคราะห์สถานการณ์ของเลอศิลป์ ในที่สุดเลอศิลป์ก็เห็นด้วยพร้อมกับใบหน้าที่บึ้งตึง

ระหว่างทางกลับบ้าน ในหัวเลอศิลป์ยังคงทวนคำพูดของจักรภพซ้ำๆ

ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากลดทิฐิตัวเองลงต่อหน้าเธอ แค่เธอกวนประสาทฉันมากจนฉันควบคุมตัวเองไม่ได้

เมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ เลอศิลป์ก็รู้สึกผิดอีกครั้ง

ดูเหมือนว่าฉันไม่มีทางเลือกนอกจากต้องควบคุมอารมณ์ของตัวเอง เพราะสุดท้ายแล้วสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเรากลายเป็นแบบนี้ก็เพราะฉันเอง

เมื่อเขากลับมาถึงบ้านตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์ก็เป็นเวลาเกือบสี่ทุ่ม

โดยปกติไอรดาจะหลับไปแล้วในเวลานั้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเปิดประตูคฤหาสน์ เขาก็ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องของเธอพร้อมๆ กัน

เขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นเธอยืนอยู่ข้างบนและจ้องมองเขาพร้อมกับเม้มริมฝีปาก

เมื่อเขามองลูกสาว คิ้วของเลอศิลป์ก็ขมวดด้วยความสงสัย เขาสลัดความคิดเกี่ยวกับรษิกาออกไป และเปลี่ยนรองเท้าก่อนจะเดินขึ้นชั้นบนไปหาเธอ

“ทำไมยังไม่นอน?”

ไอรดาเงยหน้าขึ้นมองพ่อของเธอด้วยดวงตาเป็นประกายและไร้เดียงสา “เมื่อไรเราจะได้พบคุณรษิกาอีกคะ?”

ตอนโรงเรียนเลิกก่อนหน้านี้ ลิสาก็เป็นคนไปรับอชิและเบนนี่

เมื่อได้ยินเรื่องอาการบาดเจ็บของรษิกา ครูพิมพ์รภาจึงถามลิสาด้วยความเป็นห่วง

อันที่จริงไอรดาวางแผนจะไปเยี่ยมรษิกาในอีกสองวัน แต่เมื่อได้ยินการสนทนาของพวกเขาและทราบถึงอาการบาดเจ็บของรษิกา เธอจึงอยากไปหารษิกาทันที

ในตอนแรก เธอวางแผนที่จะให้เลอศิลป์พาเธอไปเยี่ยมรษิกาเมื่อเขามารับเธอหลังเลิกเรียน แต่ไอรดาไม่คาดคิดว่าเลอศิลป์จะไม่มา