ตอนที่ 609 คุณกำลังคิดอะไรอยู่

หลังจากมองเด็กๆเดินเข้าโรงเรียนอนุบาล เลอศิลป์ก็ขับรถไปร้านขายดอกไม้ร้านเดิม

"สวัสดีค่ะ คุณเลอศิลป์...”

คนขายดอกไม้อดไม่ได้ที่จะทักทายเขาเมื่อรู้ตัวตนของเขาจากเหตุการณ์เมื่อวันก่อน

เลอศิลป์พยักหน้าพร้อมกับขมวดคิ้ว คาดว่าคนขายดอกไม้รู้ว่าเขาเป็นใครเมื่อดอกไม้ถูกส่งคืน

เมื่อเขาตอบรับ คนขายดอกไม้รู้สึกกระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด “มีอะไรอีกไหมคะ ที่คุณต้องการ? คุณคิดยังไงกับดอกไม้เมื่อวานคะ?”

ไม่ทันที่คำพูดจะหลุดออกจากปากของเธอ เธอก็จำได้ว่าดอกไม้ถูกส่งคืนแล้ว

คนขายดอกไม้ที่กระวนกระวายใจรีบหุบปาก และสงสัยว่าเลอศิลป์จะมาต่อว่าพวกเขาหรือไม่

เมื่อพูดถึงดอกไม้ เลอศิลป์มองไปที่คนขายด้วยสีหน้าบึ้งตึง

เธอก้มหน้าลงด้วยความกลัว ไม่กล้าพูดอะไรอีก

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้ส่งดอกไม้ที่สดและดีที่สุดไปยังที่อยู่นั้นทุกวัน คุณจะเลือกดอกไม้ชนิดไหนก็ได้” เลอศิลป์ออกคำสั่ง

เนื่องจากเธอรู้แล้วว่าเขาเป็นใคร จึงไม่จำเป็นต้องซ่อนอิทธิพลของเขาอีกต่อไป

เมื่อได้ยินคำพูดของเลอศิลป์ คนขายดอกไม้ก็รู้สึกโล่งใจและเปลี่ยนเป็นความยินดีอย่างรวดเร็ว

แม้ดอกไม้จะถูกส่งคืนให้คุณเลอศิลป์ เขาก็ไม่ตำหนิเรา แต่กลับสั่งดอกไม้จากเรามากขึ้น! แสดงว่าเขาน่าจะชอบดอกไม้จากร้านเราหรือเปล่า?

ด้วยความคิดเช่นนั้น คนขายดอกไม้ที่ร่าเริงก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว "ได้เลยค่ะ! เราจะส่งดอกไม้ที่ดีที่สุดไปให้ให้เธอทุกวัน!”

หลังจากพยักหน้ารับทราบ เลอศิลป์ก็สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อชำระเงิน

“อืม คุณเลอศิลป์..” จู่ๆ ก็เกิดความคิดขึ้นกับคนขายดอกไม้ เธอเงยหน้าขึ้นมองเลอศิลป์ด้วยสีหน้าหวาดกลัว “ทางเราจะต้องทำอย่างไร ถ้าดอกไม้ถูกปฏิเสธกลับมาอีก”

ยังไม่ทันพูดจนจบ จู่ๆ บรรยากาศรอบๆก็เย็นลง