ตอนที่ 633 ไม่ได้หวังอะไรเป็นการตอบแทน

แน่นอนว่ารษิกาได้ยินคำถามของดนัยอย่างชัดเจนเช่นกัน และเธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเกร็งไปพักหนึ่งก่อนที่จะชำเลืองมองหมอคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่รอบๆ

เป็นไปตามคาดไว้ ทุกคนต่างจ้องมองเธอด้วยความตื่นตกใจและงุนงง

จากนั้นหญิงสาวก็หันไปหาดนัยและยิ้มอย่างถ่อมตัว “คุณสุภาพกับฉันจังค่ะ คุณหมอดนัย ฉันรู้วิธีการรักษานอกตำราจากความบังเอิญแท้ๆ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่คุณสนใจ”

“ผมเห็นความสามารถของคุณด้วยตาตัวเองแล้วครับ คุณหมอรษิกา” ดนัยกล่าว “มันชัดเจนว่าไม่เกี่ยวกับความบังเอิญหรือโชคลางเลยนะครับ คุณอย่าถ่อมตัวไปเลย”

รษิกาอยากจะตอบอย่างสุภาพ แต่เจตนินก็ตัดบทพร้อมกับรอยยิ้ม “เดี๋ยวเอาไว้คุยกันหลังงานนี้ดีกว่าไหมครับ? คุณหมอรษิกา คุณหมอดนัย ได้เวลาคุยเรื่องธุรกิจกันแล้ว”

รษิกาได้แต่ยั้งคำพูดเอาไว้และพยักหน้าให้ดนัยเป็นการขอบคุณ

ตอนแรกเธอกับดนัยก็ไม่ค่อยเข้ากันได้ดีนักในการให้คำปรึกษาทางการแพทย์ที่ผ่านมา แต่ชายคนนั้นก็ได้แสดงความสามารถที่แท้จริงของแพทย์แผนโบราณที่โดดเด่นออกมาให้เห็นแล้ว

ดังนั้น ความสัมพันธ์ของพวกเขาจึงเป็นมิตรมากขึ้นหลังจากการให้คำปรึกษาครั้งนั้น

รษิกาคิดว่าเธอคงจะไม่ได้เจอเขาอีก แต่เห็นได้ชัดว่าเธอคิดผิด

เขาถึงกับช่วยฉันจากความกระอักกระอ่วนขณะที่ฉันไม่ได้ขอ

เมื่อรับรู้ได้ถึงคำขอบคุณที่เธอส่งมา ดนัยก็ยิ้มอย่างเป็นมิตรให้เธอก่อนที่จะหันไปรอให้เจตนินพูด

คนในงานเลี้ยงทั้งหมดก็เงียบกันไปพักหนึ่ง

สายตาของทุกคนมองเจตนินและหมอทั้งสองที่อยู่ข้างเขา

ทุกคนที่นั่นต่างก็มีชื่อเสียงมากในประเทศชวาลา พวกเขาให้เวลามาร่วมงานเลี้ยงนี้ก็เพราะมีความเคารพต่อตระกูลดำรงกุล และยังเป็นเพราะพวกเขารู้สึกว่าโครงการนี้สำคัญมากอย่างแท้จริงอีกด้วย