ตอนที่ 666 แทนที่อัญชสา

อชิกับเบนนี่มองดูจากข้างหลังอยู่เงียบๆ ด้วยความอิจฉา

พวกเขาเองก็อยากจะใส่เสื้อผ้าที่เหมือนกันกับพ่อแม่ของพวกเขา แต่พวกเขาใจไม่กล้าเหมือนน้องสาว เมื่อรู้ว่าเลอศิลป์เป็นพ่อของพวกเขา เด็กๆ ก็มักจะสงวนท่าที่เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาเสมอ

รษิกามองรอยยิ้มแห่งความสุขบนใบหน้าของไอรดา และความกังวลของเธอก็ค่อยๆ ลดลงไปมาก เธอลูบหัวเด็กหญิงและพูดว่า “ชุดนี่เหมาะกับหนูมากเลยไอวี่ เราถอดชุดนี้แล้วให้พนักงานเอาไปใส่ถุงให้กันเถอะนะ”

ไอรดาส่ายหน้าโดยไม่ลังเลใจและจับมือรษิกาไว้แน่น

เธอไม่อยากถอดชุดนี้เร็วไปนักเพราะมันไม่บ่อยเลยที่เธอจะได้สวมเสื้อผ้าแบบเดียวกันกับรษิกา

รษิกาเดาออกว่าเด็กหญิงคิดอะไรอยู่ก็ได้ ไหนๆ เราก็ใส่ชุดเข้าคู่กันไปแล้ว ฉันไม่คิดว่ามันจะต่างอะไรถ้าใส่ชุดนี้นานอีกหน่อย เธอเล่นไปตามน้ำกับความคิดของไอรดาและขอให้พนักงานเอาเสื้อผ้าชุดที่พวกเธอสวมมาไปใส่ถุงไว้ให้แทน

หลังจากเดินตามพนักงานไปที่เคาน์เตอร์ชำระเงิน เธอก็กำลังจะใช้โทรศัพท์โอนจ่ายค่าชุด แต่เลอศิลป์ก็ดึงบัตรเครดิตของเขามาส่งให้พนักงานเสียก่อน

รษิกาตกตะลึงไปเล็กน้อย เพราะเธอคิดว่าการกระทำแบบนี้ค่อนข้างใกล้ชิดสนิทสนมมากเกินไป เธอพูดออกมาด้วยคิ้วที่ขมวดแน่นว่า “ฉันจ่ายเองได้ค่ะ”

เลอศิลป์มองหน้าเธอ จากนั้นก็มองไอรดาก่อนแล้วพูดว่า “คุณไม่ต้องจ่ายค่าชุดหรอก คุณรษิกา คุณทำแบบนี้ก็เพื่อไอวี่ ดังนั้นผมจึงควรเป็นคนจ่ายเองครับ”

เมื่อพนักงานที่ยืนอยู่ข้างๆ สัมผัสได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ ระหว่างคนทั้งสอง และได้เห็นบัตรสีดำใบนั้น เธอก็เสริมว่า “ไม่จำเป็นต้องเกรงใจสุภาพบุรุษท่านนี้หรอกค่ะ คุณผู้หญิง ถึงยังไง ผู้ชายก็ควรเป็นคนจ่ายเงินให้ผู้หญิงอยู่แล้วนะคะ”

จากนั้นเธอก็รับบัตรไปจากมือเลอศิลป์

รษิกาชมวดคิ้วและเก็บโทรศัพท์ไป เธอรู้ว่าพนักงานเข้าใจความสัมพันธ์ของพวกเขาผิดไปเสียแล้ว