ตอนที่ 68 มาต่อยนางปีศาจคนนี้กันเถอะ

ขณะที่อชิและเบนนี่กำลังเปรียบเทียบระหว่างอัญชสากับรษิกาตั้งแต่หัวจรดเท้า พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าอัญชสาไม่มีอะไรที่สู้แม่ของพวกเขาได้เลยแม้แต่น้อย

พ่อทิ้งแม่ไปหาผู้หญิงคนนี้จริงๆ อย่างนั้นหรือ? ทำไมถึงได้ตาถั่วขนาดนี้นะ!

หลังจากที่เขาสบประมาทพ่อตัวเองอยู่ในใจ จู่ๆ อชิก็นึกถึงบทสนทนาก่อนหน้านี้ขณะที่อยู่ร้านอาหารขึ้นมาได้ เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้กับรษิกาแล้วพูดขึ้นว่า “แม่ครับ แม่หมายความว่ายังไงที่บอกว่าเธอทำลายแม่? เธอทำอะไรแม่งั้นเหรอครับ?”

รษิกาไม่ต้องการให้ลูกชายทั้งสองคนของเธอต้องมารับรู้เรื่องราวที่วุ่นวายเช่นนี้ เธอจึงพูดปฏิเสธพวกเขาออกไปว่า “ไม่มีอะไรหรอกลูก แค่เรื่องงานน่ะ แม่จัดการมันไปหมดแล้วล่ะ”

เธอพูดยังไม่ทันได้จบประโยค จู่ๆ เสียงที่เคร่งขรึมของอชิก็ดังขึ้นข้างๆ หู

“ก็เธอรังแกแม่นี่นา! เกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ? แม่บอกพวกเรามาเดี๋ยวนี้เลยนะ!” ใบหน้าเล็กๆ ของเด็กชายเริ่มเคร่งเครียดขึ้น เขาทำท่าขมวดคิ้วราวกับว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้ว

“แม่ครับ พวกเราสัญญากันแล้วว่าจะไม่มีความลับต่อกันอีกไม่ใช่เหรอครับ? แม่โกหกพวกผมไม่ได้หรอก!” เบนนี่พูดเสริมขึ้น

ทันใดนั้นคิ้วของรษิกาก็ขมวดเข้าหากันด้วยความหงุดหงิด

เธอเกือบลืมไปแล้วว่าอชิและเบนนี่ไม่เหมือนเด็กทั่วไป พวกเขามีเชาวน์ปัญญาที่มากกว่าเด็กคนอื่นอย่างน่าประหลาดใจ

เมื่อต้องเผชิญกับการถูกจ้องมองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของพวกเขา ในที่สุดรษิกาก็ยอมแพ้และบอกพวกเขาเรื่องที่อัญชสาร่วมมือกับผู้จัดจำหน่ายยาในเมืองหัสดินเพื่อคว่ำบาตรสถาบันวิจัย

เมื่อได้ยินว่าเธอกลั่นแกล้งแม่ของพวกเขาจริงๆ อชิและเบนนี่ก็แทบจะทนไม่ได้ พวกเขาโมโหจนกำหมัดแน่น “ผู้หญิงคนนั้นชั่วร้ายมากจริงๆ!”

“ตอนนี้ทุกอย่างเป็นปกติแล้วค่ะลูก เพราะฉะนั้นลูกก็อย่าวู่วามไปเลยนะ” เธอพูดออกมาด้วยความร้อนใจ

อชิและเบนนี่ค่อยๆ พยักหน้าตอบรับ แต่ในใจของพวกเขานั้นรู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก

เมื่อพวกเขากลับไปถึงบ้าน เด็กๆ ก็ฉวยโอกาสในขณะที่รษิกากำลังอาบน้ำแอบเข้าไปในห้องทำงาน

อชิกระซิบอะไรบางอย่างให้น้องชายของเขาฟังอย่างมีเลศนัย วินาทีต่อมาดวงตาของเบนนี่ก็เป็นประกาย เขาเปิดแล็ปท็อปขึ้นมาก่อนจะบรรเลงนิ้วมือลงไปที่แป้นพิมพ์ หลังจากนั้นไม่นานเบนนี่ก็แฮ็กเข้าไปในระบบของภักดีสรวงกรุ๊ปได้อย่างง่ายดาย

เมื่อรษิกาออกมาจากห้องน้ำ อชิและเบนนี่ก็นอนอยู่บนเตียงราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น พวกเขาจ้องมองรษิกาด้วยแววตาที่เป็นประกาย ก่อนจะอ้อนวอนให้เธอเล่านิทานก่อนนอนให้พวกเขาฟัง

เช้าวันต่อมา อัญชสาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น