ตอนที่ 698 เก็บเป็นความลับ

รษิกาแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง เธอตกตะลึงไปชั่วขณะก่อนจะส่งยิ้มให้เจตนินเป็นการขอบคุณ “ถ้าอย่างนั้น ฉันก็จะตั้งใจและพยายามอย่างเต็มที่ที่สุดในการร่วมงานกันครั้งนี้ค่ะ”

เจตนินยกแก้วขึ้นและเอ่ยว่า “ดีเลยครับ! ในนามหุ้นส่วนคนอื่นๆ ผมขอบคุณที่คุณตกลงร่วมงานกับเรา! ดื่มให้กับการเป็นหุ้นส่วนกันนะครับ!”

รษิกาหัวเราะเบาๆ ขณะที่เธอยกแก้วขึ้นมาชนกับเขาเพื่อเฉลิมฉลอง

ช่วงนี้เจตนินช่วยฉันได้เยอะมาก! ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง ดูเหมือนว่าฉันสามารถมีเรื่องคุยกับเขาและรณภพได้อย่างไม่รู้จบ อาจเป็นเพราะว่าเราทุกคนนั้นอยู่ในสายงานเดียวกัน แต่ในทางกลับกัน บทสนทนาระหว่างฉันกับเลอศิลป์นั้นมักจะจบลงอย่างไม่ค่อยจะสวยงามเท่าไรนัก…

รอยยิ้มบนใบหน้าของรษิกาเจื่อนลงเล็กน้อยเมื่อเธอนึกถึงเลอศิลป์

“อ้อ อีกอย่างหนึ่ง…” เจตนินกำลังจะพูดอะไรบางอย่างเมื่อสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยของรษิกา แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เขาก็เปลี่ยนเรื่องสนทนาทันทีโดยสัญชาตญาณเพื่อทำให้บรรยากาศไม่ตึงเครียดจนเกินไปนัก “เด็กสองคนที่เจอเมื่อเช้านี้ชื่ออะไรกันบ้างเหรอครับ?”

รษิกากลับมายิ้มได้อีกครั้งเมื่อเธอได้ยินเจตนินเอ่ยถึงลูกชายของเธอ “อชิกับเบนนี่ค่ะ”

เจตนินพยักหน้า “ผมรู้มาตลอดว่าคุณมีลูกแล้ว แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมได้เห็นด้วยตัวเองว่าพวกเขาน่ารักราวกับเทวดาตัวน้อย เด็กทั้งสองคนนั่นเหมือนคุณมากเลยนะ!”

รษิกาตัวแข็งทื่อหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น ความรู้สึกแปลกๆ แผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของเธอ

การที่เจตนินเลือกจะพูดเช่นนั้นทำให้เข้าใจผิดได้! วินาทีแรกที่ได้ยินฉันคิดว่าเขาบอกว่าฉันน่ารัก!

รษิกาหยิกตัวเองอยู่ใต้โต๊ะ เพื่อเรียกสติของเธอกลับคืนมา