ตอนที่ 7 รำคาญตา

ในตอนนี้มีเพียงสองคนเท่านั้นที่อยู่ในห้องอาหาร

เลอศิลป์มองไปรอบๆ กายก่อนที่สายตาของเขาจะสะดุดกับลูกสาวตัวเอง

เด็กหญิงตัวน้อยยังคงหงุดหงิดที่รษิการีบผละจากไป ดังนั้นเมื่อเธอเห็นพ่อของตนเอง ไม่เพียงแค่เธอจะไม่กลัว แต่เธอยังเบือนหน้าหนีไปด้วยความโกรธอีกด้วย

ความบึ้งตึงปรากฏบนใบหน้าของเลอศิลป์

ด้วยรู้ดีว่าไอรดานั้นเป็นคนลึกลับซับซ้อนและยากที่จะรับมือเหมือนกับที่พ่อของเธอเป็น งานนี้จึงตกเป็นของครรชิต ผู้ช่วยของเลอศิลป์ที่ต้องเข้ามาจัดการ

“คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ? คุณหนูไอรดา”

เด็กหญิงตัวน้อยเหลือบมองเขานิดหนึ่งก่อนที่จะหันหน้าหนีไปอย่างโกรธเกรี้ยวอีกครั้ง

ครรชิตมองสำรวจร่างกายเธอ และเมื่อเห็นว่าเธอปลอดภัยดี เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและหันไปรายงานเจ้านายของเขา

เลอศิลป์หรี่ตาและหันหน้าไปมองผู้หญิงที่อยู่ข้างลูกสาวเขา

เมธินีแน่นหน้าอกเมื่อสบตาเขา และเธอก็แอบบีบมือตัวเองไว้แน่นเพื่อตั้งสติให้มั่น

“รษิกาอยู่ไหน?”

ท่าทีของเลอศิลป์เคร่งขรึมขณะที่เขามองใบหน้าของเมธินี

เขารู้ได้เลยหรือว่าเป็นเธอ?

เมธินีรู้สึกกังวลใจแต่ก็รู้สึกโล่งใจไปในเวลาเดียวกัน ที่เพื่อนสนิทของเธอออกไปทันเวลา

ชายคนนี้แผ่พลังงานออกมาจนเหลือจะทน! ฉันรู้สึกเหมือนกับจะหายใจไม่ออก

ใครจะรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากรษิกายังอยู่ตรงนี้?

“ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไรนะ! พวกคุณเป็นใครกัน? หยาบคายมากเลยนะที่เข้ามาโดยไม่เคาะประตูก่อนน่ะ”

เมธินีพยายามข่มอารมณ์ตัวเองและปล่อยทักษะการแสดงอันแสนเลิศล้ำออกมา เธอดึงเด็กหญิงเข้ามาในอ้อมแขนขณะจ้องมองกลุ่มชายที่อยู่ตรงหน้าด้วยความระแวดระวัง

รอยย่นระหว่างคิ้วของเลอศิลป์ยิ่งลึกขึ้น “ที่คุณกอดอยู่นั่นคือลูกสาวผม คุณเป็นคนที่โทรหาผมเหรอ?”

เมธินีนิ่งไปครู่หนึ่ง “ใช่ ฉันเองแหละ” เธอตอบอย่างแข็งกร้าว

เลอศิลป์จ้องเจออย่างไร้อารมณ์ก่อนจะกวาดตามองทุกอย่างภายในห้องอาหารแห่งนั้น

เสียงเธออาจจะเหมือนผู้หญิงที่โทรมาหาเมื่อครู่นี้

แต่เธอคิดว่าจะหลอกฉันได้อย่างนั้นหรือ?

อีกอย่าง สภาพของห้องนี้ก็เหมือนเพิ่งผ่านการพยายามซ่อนเร้นอะไรบางอย่างจนเห็นได้ชัด

จริงอยู่ว่ามีชุดจานชามอยู่บนโต๊ะแค่สองชุด แต่เก้าอี้อีกสามตัวนั้นดูเหมือนเพิ่งถูกเคลื่อนย้าย

ไม่มีทางที่พนักงานในร้านเทวภักษ์จะทำผิดพลาดเช่นนี้แน่นอน มันจะต้องมีคนนั่งอยู่ตรงนี้ก่อนที่ฉันจะมาถึง

อาหารทั้งหมดบนโต๊ะนี้ก็ไม่น่าจะมีไว้สำหรับแค่ผู้หญิงหนึ่งคนและเด็กอีกคนเดียว

หลังจากกวาดตามองไปทั่ว เขาก็จ้องหน้าเมธินีอีกครั้ง

หญิงสาวรู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที

วินาทีต่อมา เธอเห็นเลอศิลป์เอาโทรศัพท์มาจากผู้ช่วยของเขาและปัดเลื่อนหน้าจอก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเธอ