ตอนที่ 703 นัดเดท

ขณะที่เด็กๆ กำลังจะต่อรอง พวกเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใครบางคนที่หน้าประตูบ้าน

พวกเขาหยุดพูดและหันไปทางประตู และเห็นแม่ของพวกเขายืนอยู่ที่หน้าประตูด้วยสีหน้างุนงง พร้อมกับช่อดอกไม้ในมือ

“คุณแม่!” อชิและเบนนี่พุ่งตัวไปหาเธอทันทีเมื่อเห็นว่าเธอกลับมาถึงบ้านแล้ว

อย่างไรก็ตาม รษิกามองชายผู้ที่อยู่ในห้องนั่งเล่นในบ้านของเธอและขมวดคิ้ว เลอศิลป์งั้นเหรอ? เขามาทำอะไรที่นี่?

เธอเหลือบตามองช่อดอกไม้ในมือและรู้สึกผิดเล็กน้อย

เลอศิลป์เองก็สังเกตเห็นช่อดอกไม้ในมือของเธอเช่นกัน ทันใดนั้นเองมวลพลังงานที่ชวนหงุดหงิดก็ถาโถมเข้าใส่เขาอีกครั้งเธอปฏิเสธช่อดอกไม้ทั้งหมดที่ฉันให้เธอก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เธอกำลังถือช่อดอกไม้ที่ได้รับจากใครก็ไม่รู้ อาจเป็นรณภพไม่ก็เจตนิน เธอทำกับฉันแบบนี้เพื่ออะไร?

“แม่ครับ” เมื่อเห็นว่าไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับจากรษิกา เบนนี่จึงกระตุกชายเสื้อแม่ของเขาอีกที ฉันอยากให้แม่ช่วยโน้มน้าวพ่อเรื่องที่จะไม่ให้พวกเรากินไก่ทอดต่อไปอีกแล้ว!

เมื่อรษิกาได้สติและสบตากับเบนนี่ เบนนี่ดูเป็นกังวล

รษิกาข่มความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดขึ้นในใจของเธอและเอื้อมมือไปลูบผมเบนนี่ “ลูกมีอะไรหรือเปล่า?”

“พวกเรากินไก่ทอดเป็นอาหารกลางวันครับ” เบนนี่เอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา

รษิกางุนงงเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น ทำไมเบนนี่ถึงพูดแบบนั้น? ตอนที่เราอยู่ต่างประเทศ ฉันจะเป็นคนทำอาหารกลางวันให้พวกเขาเสมอ แต่เมื่อไรก็ตามที่ฉันยุ่ง ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสั่งอาหารแบบกลับบ้านให้พวกเขา ส่วนใหญ่อาหารที่ซื้อกลับบ้านก็มักจะเป็นอาหารจานด่วนแบบง่ายๆ ซึ่งตอนนี้พวกเขาน่าจะคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว