ตอนที่ 708 ดูเหมือนรู้สึกผิดเล็กน้อย

เมื่อมองผ่านประตูห้องครัว เธอก็มองเห็นภายในห้องนั่งเล่นได้

ไอรดามองเห็นพ่อของเธอขมวดคิ้วอยู่ เห็นได้ชัดว่าเขายังคงมีอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก

เธอทำแก้มป่องอย่างไม่ค่อยพอใจไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพ่อเสียใจที่มาพาลใส่คุณรษิกากับฉัน ฮึ! มันเป็นความผิดของเขาเองที่ไม่ดูให้ดีก่อนว่าความจริงเป็นยังไง!

ถึงแม้ว่าไอรดาจะพร่ำบ่นเรื่องนี้อยู่ในใจ แต่เธอก็ยังอยากให้รษิกามาเป็นแม่ของเธอ

การช่วยเหลือพ่อในครั้งนี้ก็เหมือนกับการช่วยตัวฉันเองไปด้วย!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอก็ตัดสินใจละทิ้งความไม่พอใจของเธอทั้งหมดเพื่อช่วยเหลือเลอศิลป์

เธอกระตุกชายเสื้อของรษิกาเบาๆ และเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า “คุณรษิกาคะ ไปเล่นเกมด้วยกันเถอะนะคะ…”

ท่าทางการแสดงออกของไอรดานั้นยอดเยี่ยมไร้ที่ติ เธอทำสีหน้าเศร้าสร้อยขณะที่เธอพูด ทำให้เหมือนว่าเธอยังรู้สึกเสียใจที่เลอศิลป์จะพาเธอกลับบ้าน

รษิกาอดไม่ได้ที่จะใจอ่อนเมื่อเห็นว่าไอรดามีท่าทางน่าสงสาร หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเธอก็ยกมือลูบหัวเด็กหญิงและตอบตกลงเล่นเกม “ก็ได้จ้ะ”

เด็กๆ ทั้งสามสบตากันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสนุกทันทีที่เห็นว่ารษิกายอมตอบตกลง

หลังจากที่สัญญาว่าจะเล่นเกมกับเด็กๆ รษิกาก็ตรวจดูวัตถุดิบต่างๆที่เธอเตรียมเอาไว้สำหรับมื้อเย็น ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเตรียมไว้ครบหมดแล้ว เหลือแค่ลงมือปรุงให้เรียบร้อยตอนค่ำนี้

เธอตรวจสอบให้แน่ใจอีกครั้งว่าทุกอย่างถูกเตรียมเอาไว้พร้อมแล้วจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนและเดินตามเด็กๆ ออกจากห้องครัว

ทันทีที่เธอเดินออกมา เธอก็เห็นเลอศิลป์ยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น

เขายืนอยู่ข้างๆ โต๊ะทานกาแฟและมองไปทางโซฟาด้วยสายตาที่ดูเศร้าเล็กน้อย

เมื่อรู้สึกได้ว่ามีคนเข้ามาในห้อง เลอศิลป์ก็เงยหน้าขึ้นและลบตากับรษิกา ดูเหมือนว่าเขาจะคิดอะไรออก สายตาของเขากระตุกวูบไปเสี้ยววินาที เขาขมวดคิ้วและหันกลับไปมองที่โซฟา