ตอนที่ 722 คุณรู้สึกกดดันไหม

ในขณะเดียวกัน รษิกามอบหมายให้เมธินีไปรับเด็กๆ และอยู่ด้วยกันก่อน ในขณะที่รษิกาจะตรงไปพบคนเหล่านั้น

เมื่อเธอเดินออกจากประตูบ้านได้ไม่นาน เธอก็เห็นรถของเจตนินอยู่ที่ทางเข้า

พอเห็นรษิกาแล้ว เขาก็ลงจากรถและมองไปด้านหลังของเธอ เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อยและถามว่า “พวกเด็กๆ ยังไม่กลับจากโรงเรียนเหรอ?”

รษิกาพยักหน้า “ฉันให้เพื่อนของฉันไปรับพวกเขาแล้วค่ะ คุณเจตนิน คุณมีอะไรหรือเปล่าถึงอยากเจอพวกเขา?

เจตนินพยักหน้า “ผมเอาของขวัญมาให้พวกเขาด้วย แต่ด้วยพวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่ งั้นก็ไม่เป็นไร ครั้งหน้าผมจะเอาของขวัญให้พวกเขาเองเมื่อผมเจอพวกเขา”

การที่เขาเตรียมของขวัญให้กับเด็กๆ ทำให้รษิกาประหลาดใจ เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะเอาใจใส่ขนาดนี้

“ในเมื่อคุณเตรียมของขวัญมาให้พวกเขาแล้ว มันก็ถูกต้องแล้วที่คุณจะให้พวกเขาด้วยตัวเองนะคะ” รษิกายิ้มเมื่อได้สติกลับมาแล้ว

จากนั้น เธอก็หันหลังเดินไปที่รถของเธอ

เธอก้าวขาไปไม่กี่ก้าวจนได้ยินเสียงเจตนินดังมาจากด้านหลังเธอ

“ผมว่าคุณไม่ควรขับรถนะ เพราะคืนนี้เลี่ยงการดื่มได้ยากมากแน่ๆ ถ้าคุณขับไปที่นั่น คุณอาจจะต้องไปรับรถของคุณในวันพรุ่งนี้อีก”

คำพูดของเขาทำให้รษิกาชะงักพร้อมกับสีหน้าที่ครุ่นคิด

เธอยังจำได้ดีถึงความฉุนเฉียวของจรรยาภรณ์ตอนเมาเพราะเจตนินอยู่ใกล้รษิกาเกินไป

แต่ถ้าจรรยาภรณ์เห็นเธอมากับรถของเจตนิน จรรยาภรณ์คงจะเปลี่ยนใจในนาทีสุดท้ายถึงแม้เธอจะอยากขอโทษอย่างจริงใจก็ตาม

เจตนินรับรู้ถึงความกังวลของเธอ เขาจึงเรียกความมั่นใจให้กับเธอ “สิ่งที่เกิดขึ้นครั้งล่าสุดมันเป็นความผิดของผมเอง อย่างที่ผมบอก ในเมื่อเราสองคนก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน คุณก็ไม่ควรเอาเรื่องนี้มาคิดมาก ถ้าเธอจะกล่าวหาพวกเราจากเรื่องเมื่อวันก่อน เดี๋ยวผมจัดการเอง”