ตอนที่ 724 โปรดอย่าโกรธกันเลย

หลังจากนั้น เธอก็ลุกขึ้นยืนและสงบอารมณ์ก่อนที่จะเดินไปร้านอาหารที่อยู่ข้างๆ

“ฉันขอโทษที่ให้พวกคุณรอกันนะ”

หลังจากเข้าไปในร้านอาหาร จรรยาภรณ์ก็มองแขกสองคนของเธอด้วยสายตาสำนึกเสียใจ

การมาถึงของเธอทำให้รษิกากับเจตนินถอนหายใจโล่งอกพร้อมกับยิ้มบางๆ “ไม่เป็นไร เชิญนั่งก่อน”

จรรยาภรณ์พยักหน้าก่อนจะนั่งลงข้างพวกเขา แต่เมื่อเห็นอาหารบนโต๊ะที่ยังไม่ได้ทานเลยแม้แต่น้อย เธอก็มองพวกเขาด้วยความประหลาดใจ “ฉันบอกให้พวกคุณกินกันก่อนเลยไม่ใช่เหรอ? ฉันบอกไม่ต้องรอไง ฉันขอโทษจริงๆ เลยนะที่ตอนนี้อาหารก็เย็นหมดแล้ว”

เนื่องจากรษิกาไม่ได้รู้จักจรรยาภรณ์มากนัก เธอจึงทำเพียงยิ้มอย่างฉันมิตร

สำหรับเจตนิน เขาตอบเธอตามมารยาท “เพราะคุณเป็นเจ้าภาพ มันก็ถูกแล้วที่พวกเราต้องรอคุณ”

เขาแทบไม่พูดอะไรเมื่อความเงียบปกคลุมไปรอบโต๊ะ

พอไม่รู้จะทำตัวอย่างไร รษิกาจึงมองเจตนินด้วยสายตาอึดอัดใจ เพราะถ้าเป็นไปได้ เธอก็ตั้งใจว่าจะขอตัวกลับก่อน

ตอนที่จรรยาภรณ์ไม่อยู่ เธอกับเจตนินยังคงพูดคุยกันเรื่องหุ้นส่วน

พอเธอมาถึง พวกเขาก็หยุดคุยกัน

ดังนั้น รษิกาจึงไม่อยากจะเสียเวลาที่นั่นอีกต่อไป

เมื่อเจตนินมาสบตาเธอ เขาจึงเดาออกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงพูดทำลายความเงียบขึ้นมาว่า “จรรยาภรณ์ คุณได้บอกไว้ใช่ไหมว่าข้าวมื้อนี้…”

จรรยาภรณ์ที่รู้ทันจึงหันไปมองรษิกาด้วยสายตาที่มองสถานการณ์ออก “อ้อ ฉันขอโทษนะ ฉันรู้สึกสับสนหลังจากรถติดมานาน ฉันเกือบลืมเรื่องที่ฉันตั้งใจจะมาขอโทษคุณรษิกาสำหรับเย็นวันนี้”