ตอนที่ 739 ไม่ปล่อยเธอให้รอดไปได้

ระหว่างนั้น ในโรงแรม อัญชสาก็ได้รู้เรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงสองวันที่ผ่านมานี้

แม้เธอจะไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ แต่เธอก็ดีใจเมื่อได้เห็นรษิกาถูกตั้งคำถามโดยคนในโลกออนไลน์

ฮ่า! ฉันแน่ใจว่านังสารเลวนั่นจะฟื้นตัวจากการโจมตีทางออนไลน์ที่ทรงพลังอย่างนี้ไม่ได้แน่ๆ ถ้าเป็นแบบนี้มันจะต้องโดนบีบให้ออกไปจากประเทศนี้อีกครั้งทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำไป เมื่อถึงเวลา ฉันก็จะได้เลอศิลป์มาเป็นของฉันคนเดียว!

เช่นนั้นแล้ว อัญชสาจึงคอยติดตามดูการออกความเห็นกันในโลกออนไลน์โดยคิดว่าชาวเน็ตจะยังคงโจมตีและก่นด่ารษิกาต่อไป

แล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อทุกอย่างเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือในคืนนั้น

คลื่นแห่งโทสะระลอกแรกปะทะเข้าที่ใจของอัญชสาเมื่อคชาเรศกรุ๊ปออกประกาศมา ทำให้เธอรู้สึกได้ถึงการกลับตาลปัตรขณะที่เธอสงสัยว่าจะระเบิดเรื่องนี้ออกมาอย่างไรดี

โชคไม่ดีที่สถานการณ์นั้นยิ่งแย่ลงไปเมื่อจรรยาภรณ์ประกาศคำขอโทษออกมาต่อสาธารณะ โดยสารภาพว่าเธอเป็นคนแพร่ข่าวลือน่ารังเกียจนั้นออกมาเพราะความอิจฉาริษยาของเธอเอง

ในเมื่อพวกเธอต่างก็อยู่ในวงสังคมชั้นสูงของเมืองหัสดิน อัญชสาจึงรู้จักชื่อเสียงของจรรยาภรณ์ที่มีมากพอให้สรุปได้ว่าเธอไม่ได้กล่าวคำขอโทษออกมาด้วยตัวเอง บางอย่างที่เกิดขึ้นอาจบีบบังคับให้เธอต้องทำแบบนี้

ดังนั้น แม้ว่าเรื่องต่างๆ จะน่าหงุดหงิด แต่อัญชสาก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

หลังจากนอนไม่หลับทั้งคืนด้วยความโกรธ เธอก็เสียสมาธิเมื่อจู่ๆ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นในตอนเช้า

พอเห็นว่าเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จักโทรเข้ามา อัญชสาก็วางสายไปอย่างไม่ลังเล

ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนเช้า เธอรู้สึกเหมือนอยู่บนรถไฟเหาะที่เต็มไปด้วยอารมณ์อันทำให้เธอดิ่งลงสู่ก้นบึ้ง

เมื่อหาญชัยให้สัมภาษณ์ บรรยากาศรอบตัวเธอก็เย็นชาจนน่าตกใจ แล้วทำไมเธอถึงจะยังมีอารมณ์รับสายจากคนแปลกหน้าล่ะ?

แล้วอัญชสาก็ต้องประหลาดใน ขณะที่เธอเพิ่งวางสาย ก็ได้รับข้อความจากหมายเลขเดียวกันว่า คุณอัญชสา คุณไม่อยากฟังเกี่ยวกับคุณเลอศิลป์เหรอคะ?