ตอนที่ 779 ถอนหายใจโล่งอก

ในห้องนั่งเล่น เลอศิลป์เองก็นอนไม่หลับทั้งคืนเช่นกัน

เช้าวันรุ่งขึ้น เด็กๆ เห็นรษิกาอยู่ในห้องทันทีที่ตื่นขึ้นมา

"แม่!" เบนนี่ร้องออกมาด้วยเสียงแบบเด็กๆ จากนั้นเขาก็กล่าวเสริมอย่างมีความสุขว่า “เมื่อคืนผมฝันถึงแม่ด้วย!”

เมื่อรษิกาได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเธอก็นิ่งขึงอยู่ครู่หนึ่ง

ถ้าจำไม่ผิด ที่เบนนี่บอกว่าฝันถึงฉันหมายถึงตอนที่เขาออกมาจากห้องเมื่อคืนนี้ หากเขารู้ว่ามันไม่ใช่ความฝัน ฉันสงสัยจริงๆ ว่าเขาจะคิดยังไง...

ขณะที่เธอกำลังกังวลเรื่องนั้น เสียงของเบนนี่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง “อืม แต่มันดูไม่เหมือนความฝันเลย”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นและจ้องมองเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็นบนใบหน้า “เมื่อคืนผมได้ออกจากห้องหรือเปล่าครับ? แม่”

ขณะที่เขาพูด อารมณ์ต่างๆ ก็ก่อตัวขึ้นภายในในรษิกา เมื่อได้ยินคำถามนั้น เธอก็อยากจะปฏิเสธไปตามสัญชาตญาณ แต่พอคิดใหม่อีกครั้ง เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอไม่สามารถหลอกอชิและเบนนี่ได้ ดังนั้นเธอจึงได้แต่พยักหน้าอย่างเสียไม่ได้

“ผมเห็นแม่กับคุณเลอศิลป์อยู่ในห้องนั่งเล่น คุยอะไรกันเหรอครับ? แม่” เบนนี่แสดงสีหน้าไร้เดียงสา

รษิกาพูดไม่ออก

ฉันรู้ว่าเขาจะถามแบบนั้น แต่ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะตรงไปตรงมาขนาดนี้

เหตุการณ์เมื่อคืนนี้ฉายซ้ำวนอยู่ในใจของเธอ ใบหน้าของรษิกาก็ค่อยๆ แดงก่ำ

อชิกับไอรดาไม่รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้เลย ทันทีที่พวกเขาได้ยินเบนนี่พูดแบบนั้น ความอยากรู้อยากเห็นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา

เมื่อสังเกตเห็นหน้าแดงๆ ของเธอในตอนนั้น พวกเขาต่างก็กระตือรือร้นที่จะได้ยินคำตอบของเธอมากขึ้น

เราพยายามกันอย่างเต็มที่แล้ว แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขายังคงไม่ดีขึ้นเลย ตอนแรกเราคิดว่าพวกเขาคงไม่คืบหน้ากันไปอีกนาน แต่จากสิ่งที่เบนนี่พูด พวกเขาอยู่กันตามลำพังเมื่อคืนนี้ นอกจากนี้ แม่ก็ถึงกับหน้าแดงเมื่อเอ่ยถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน!