ตอนที่ 793 ความเข้าใจผิด

หลังจากสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ รษิกาก็เม้มปากและไม่พูดอะไรอีก

เมธินีเฝ้าดูบรรยากาศระหว่างรษิกาและเลอศิลป์เริ่มตึงเครียด เธอจึงตัดสินใจไม่ก้าวออกไป แต่เลือกที่จะรออยู่ในรถอย่างเงียบๆ อย่างไรก็ตาม เธออดไม่ได้ที่จะปล่อยให้ความคิดของเธอล่องลอยไป

การกระทำของเลอศิลป์ทำให้ฉันต้องมานั่งเดาเองอีกครั้ง ถ้ารษิกาไม่บอกฉันเองว่าเขาต้องการให้เธอกลับมา ฉันคงไม่เชื่อว่าเขาจะพยายามทำแบบนั้นแน่ๆ นอกจากนี้วิธีที่เขาแสดงออกมาดูไม่เหมือนว่าเขากำลังพยายามขอความกรุณาจากผู้หญิงเลย มันเหมือนกับว่าเขาพยายามกอบกู้อะไรบางอย่างของเขากลับคืนมา

ยิ่งเมธินีจ้องมองคู่อดีตสามีและภรรยามากเท่าไร เธอก็ยิ่งเอนเอียงไปทางทฤษฎีที่ว่า เลอศิลป์เพียงแต่พยายามกอบกู้สิ่งที่สูญเสียไปเท่านั้น

“คุณจะออกไปข้างนอกเหรอ?” เลอศิลป์ระงับความโกรธและมองรษิกาอย่างเย็นชา เห็นได้ชัดว่าชายคนนี้แสร้งทำเป็นไม่รู้ เพราะเขารู้คำตอบสำหรับคำถามของเขาแล้ว

รษิการู้สึกค่อนข้างผิดเมื่อสบตาชายคนนั้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอคิดถึงความจริงที่ว่าเธอไปพบเจตนินเพียงเพราะเรื่องงานเท่านั้น ความมั่นใจของเธอก็เพิ่มขึ้น และเธอตอบเขาอย่างใจเย็นว่า “มีพิธีเซ็นสัญญาที่ฉันจะต้องเข้าร่วมในอีกสักครู่นี้ค่ะ ฉันเกรงว่าจะไม่มีเวลาดูแลคุณนะคะ คุณเลอศิลป์ ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจ"

รอยย่นเล็กน้อยปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของเลอศิลป์ในขณะที่เขายังคงสอบสวนต่อไป “ที่ต้องไปกับเจตนินหรือเปล่า?”

คำถามนี้ทำให้รษิกาตกใจ "คุณรู้ได้ยังไงคะ?"

ฉันเพิ่งได้รับแจ้งเมื่อคืนนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เลอศิลป์เองก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับโครงการนี้ แล้วเขารู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน?

เด็กๆ ที่อยู่ในห้องนั่งเล่นได้ยินคำถามของแม่ และความรู้สึกผิดก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเล็กๆ ของพวกเขา ต่อจากนั้น เด็กๆ ก็หันกลับมาเงียบๆ และเริ่มเล่นตัวต่อกันไป

รษิกาไม่สงสัยลูกๆ ของเธอเลย เธอกลับสงสัยว่าชายตรงหน้าเธอกำลังมาไล่สอบสวนเธออีกครั้งหรือไม่

เลอศิลป์ดูเหมือนจะมองเห็นความคิดของเธอ และสายตาของเขาก็หม่นลง “ผมมีวิธีของผมแหละ”

คำพูดของเขาทำให้รษิกาสงสัยมากขึ้น เมื่อเธอมองหน้าเขาอีกครั้ง แววตาของเธอก็มีความระแวดระวัง “ฉันไม่สนใจว่าคุณจะรู้ได้ยังไงนะคะ แต่ฉันจะออกเดินทางเร็วๆ นี้ ฉันจะขอบคุณมากถ้าคุณจะกลับบ้านคุณไปเช่นกัน”