ตอนที่ 842 ฉันไม่สนใจหรอกว่าจะต้องทำยังไง

ทางฝั่งเลอศิลป์เงียบมากจนได้ยินเสียงลมหายใจของเขาชัดเจน

“เลอศิลป์” ด้วยความงุนงงที่ไม่ได้รับการตอบสนองใดๆ แม้จะรอมาสักพักแล้ว จักรภพก็เรียกชื่อเลอศิลป์ เขาเริ่มรู้สึกเครียด โดยคิดว่าการกระทำของเขาทำให้เลอศิลป์ไม่พอใจ

เขาเงียบไปนานอีกครั้งก่อนที่จะมีเสียงต่ำๆ กล่าวว่า “นายเป็นคนรับผิดชอบต่อความโกลาหลในโลกออนไลน์ที่ฉันเห็นใช่ไหม?”

น้ำเสียงของเลอศิลป์ดูนิ่งเฉย

จักรภพครุ่นคิดอยู่หลายวินาทีก่อนจะยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า “นั่นเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดและเร็วที่สุดที่อยู่ในใจฉัน ตราบใดที่ชื่อเสียงของมโหสถกรุ๊ปเสียหายย่อยยับไป พวกเขาอาจลงเอยด้วยการเข้าหาเราเพื่อขอร้องให้เข้าซื้อกิจการ”

การทำแบบนี้ไม่สอดคล้องกับพฤติกรรมที่รักอิสระและง่ายๆ สบายๆ ของจักรภพเลย แต่ก็ไม่น่าแปลกใจ เขาใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อที่จะมาถึงจุดที่เขาอยู่ในทุกวันนี้ และช่วยให้ครอบครัวของเขามีรากฐานที่มั่นคงในโลกธุรกิจของเมืองหัสดิน นอกจากดำรงกุลกรุ๊ปแล้ว พวกเขายังเป็นตระกูลเดียวที่ทรงพลังมาก ในการเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ บางครั้งจำเป็นต้องใช้วิธีอันน่ารังเกียจ

เลอศิลป์ขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากได้ยินจักรภพยอมรับ ความรู้สึกแปลกๆ แล่นเข้ามาในหัวใจของเขา และความคิดของเขาก็เบนไปที่รษิกาโดยไม่ได้ตั้งใจ

แม้ว่าฉันต้องการสอนบทเรียนให้เธอ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องยุ่งวุ่นวายนี้อาจส่งผลให้ความพยายามทั้งหมดที่เธอทุ่มเทให้กับการเป็นส่วนหนึ่งของโครงการนี้เป็นเหมือนการตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ

ในท้ายที่สุด เลอศิลป์ก็ยังลังเล เขาไม่สามารถทำอะไรโหดร้ายกับเธอได้

ในขณะเดียวกัน ความไม่สบายใจก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้นในใจของจักรภพ “นายคิดว่าวิธีการของฉันน่าละอายมากเกินไปหน่อยเหรอ?”

ยังไงซะ ตอนนี้ฉันก็กำลังทำเพื่อฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป และมโหสถกรุ๊ปจะต้องพึ่งพาเราในอนาคต สำหรับฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปแล้ว วิธีการแบบนี้ถือเป็นเรื่องน่าละอายอย่างยิ่ง

เขาเสียใจอย่างมากเมื่อตระหนักได้เช่นนี้ “ถ้านายคิดว่ามันไม่เหมาะสม ฉันขอให้พวกเขายุติได้ทันทีนะ ฉันสัญญาว่าข้อมูลที่สร้างความเสียหายทางออนไลน์ทั้งหมดจะถูกลบออกไปอย่างสิ้นเชิงด้วยเช่นกัน”