ตอนที่ 846 หนูมีอะไรอยากจะบอก

เลอศิลป์ตื่นขึ้นมาสายกว่าปกติในเช้าวันรุ่งขึ้น เขาใช้เวลาทั้งคืนติดตามการสนทนาออนไลน์เกี่ยวกับเรื่องอื้อฉาวของมโหสถกรุ๊ป

เมื่อเขาเปิดประตูห้อง เขาก็พบกับเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่โกรธจัดทันที

เขารู้ว่าไอรดาโกรธเขาเพราะเขาไม่ได้เข้าไปดูเธอหลังจากกลับถึงบ้านเมื่อคืนนี้

เลอศิลป์ขมวดคิ้ว แต่เขาซ่อนความคับข้องใจไว้อย่างดี เธอเป็นลูกสาวของเขา และเขาก็ไม่คิดจะเพิกเฉยต่อเธอเลย เขาแสร้งทำเป็นไม่เห็นความโกรธของเธอขณะที่เขาถามว่า “ไอวี่ ทำไมลูกถึงมาหาพ่อแต่เช้า?”

ไอรดาเงยหน้าขึ้นมองพ่อของเธอแล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า “พ่อใจร้าย! พ่อไม่สนใจหนูเลย!”

คิ้วของเลอศิลป์ขมวดด้วยความประหลาดใจ เขาไม่ได้คาดหวังว่าลูกสาวของเขาจะได้ข้อสรุปเช่นนี้

"ทำไมหนูพูดแบบนี้ล่ะ?" เขาถามอย่างใจเย็นแม้จะรู้เหตุผลของความโมโหนี้แล้วก็ตาม

ไอรดาพองแก้มออกมาด้วยความโกรธ แต่ไม่นานก็กลายเป็นความโศกเศร้าเมื่อเธอคร่ำครวญว่า “คุณคติยาบอกว่าพ่อกลับบ้านมาเมื่อคืนนี้”

เธออารมณ์เสียกับตัวเองที่เผลอหลับไปก่อนที่พ่อจะกลับถึงบ้าน

เธอคิดว่าเลอศิลป์จะมาหาเธอเมื่อเขากลับถึงบ้าน แต่ก็ไม่มีใครปลุกเธอ

อันที่จริง เมื่อเธอตื่นในเช้าวันนั้น เธอคิดว่าพ่อออกไปข้างนอกทั้งคืนและรู้สึกสงสารเขา

จากนั้นไอรดาก็เดินไปชั้นล่าง และเธอก็ตกใจเมื่อคติยาบอกว่าเลอศิลป์กลับมาบ้านเมื่อคืนนี้

ความเห็นอกเห็นใจของเธอแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธทันที และเธอก็เดินกลับขึ้นไปข้างบน โดยรออยู่นอกห้องนอนของเลอศิลป์เพื่อซักถามเขา

เลอศิลป์รู้ว่าไอรดาจะต้องหลั่งน้ำตาด้วยความโกรธหากเขายังคงแกล้งทำเป็นไม่รู้ต่อไป

เขาขมวดคิ้วอย่างไม่เต็มใจและก้มลงลูบผมของลูกสาว “เมื่อคืนพ่อเหนื่อยมาก ก็เลยตรงไปที่ห้องเพื่อพักผ่อนแทนที่จะไปหาลูกก่อน”