ตอนที่ 851 ผมปวดท้อง

เจตนินไม่ถือสา เขากลับยิ้มออกมาอย่างเปี่ยมความหมาย “ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ฉันให้ของขวัญพวกนี้เพราะมีเรื่องจะรบกวนพวกเธอนะ”

พอได้ยินอย่างนั้น เด็กๆ ก็เริ่มมีกำแพงในใจ

รษิกาเองก็งุนงงไปเหมือนกันเขาเจอเด็กๆ ครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง เขาจะมีเรื่องอะไรมารบกวนพวกเขานะ?

ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิด เธอก็เห็นเจตนินมองมาที่เธอ ทำให้เธอยิ่งงงมากขึ้นกว่าเดิม

นาทีต่อมา เขาก็มองเด็กๆ และบอกว่า “ฉันขอยืมตัวแม่ของพวกเธอไปสักพักนึง พวกเธอโอเคไหม?”

เด็กๆ มองหน้ากัน เพราะคิดไว้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้เราว่าแล้ว เขามาพาตัวแม่ออกไปอีกครั้ง ถ้าพ่อรู้เรื่องนี้ ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าแม่กับพ่อจะทะเลาะกันไปอีกนานไหมกว่าจะคืนดีกันใหม่อีกครั้ง

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เด็กๆ ก็ส่ายหน้าโดยไม่ลังเลและพูดตามความเป็นจริงว่า “แม่สัญญาแล้วว่าจะพาเราออกไปเที่ยวเล่นกันวันนี้ ผู้ใหญ่ไม่ควรโกหกเด็กครับ!”

พอได้ยินอย่างนั้น เจตนินก็หันไปมองรษิกาด้วยความประหลาดใจ

รษิกาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากใจทันที

เธอคิดว่าเจตนินจะต้องมารับเธอเพราะเรื่องเกี่ยวกับงานแน่ๆ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่รู้คือเหตุผลที่เจตนินมานั้นมันร้ายแรงมากน้อยแค่ไหน

เจตนินอธิบายอย่างเคร่งขรึม “ผมพยายามหาเวลาจากคุณดิศกุลแล้วนะครับ มโหสถกรุ๊ปจะถูกปิดเพื่อดำเนินการสอบสวนในเวลาสิบโมงเช้า ก่อนที่เรื่องนั้นจะเกิดขึ้น เรายังพอจะเข้าไปในสถานที่เพื่อนำเอกสารใดๆ ที่เราต้องการออกมาเพื่ออำนวยความสะดวกและทำให้การวิจัยในครั้งต่อไปของเราง่ายขึ้น นี่เป็นเหตุผลที่ผมมาที่นี่ตั้งแต่เช้าแบบนี้”

รษิกาเกร็งไปทันทีหลังจากได้ยินเขาอธิบายอย่างละเอียด ฉันไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติอะไรกับพฤติกรรมของเขา แล้วก็ไม่ได้ถามเลยว่าทำไมเขาถึงมาแต่เช้า ในเมื่อเราไม่มีเวลามากนัก ทำไมเขาถึงรีรอไม่ยอมบอกฉันก่อนหน้านี้?

รษิการู้สึกได้ถึงความเร่งด่วนในสถานการณ์นี้ เธอจึงโน้มน้าวลูกชายทั้งสองทันที “ลูกรักจ๊ะ แม่ต้องไปตอนนี้แล้ว ลูกสองคนอยู่บ้านอย่างเชื่อฟังและรอแม่กลับบ้านนะ แม่จะพาพวกหนูออกไปเล่นแน่ๆ โอเคไหม?”