ตอนที่ 868 หงุดหงิด

“คุณรษิกา”

เจตนินยืนอยู่ที่หน้าประตูโดยมีผู้ช่วยของเขาตามหลังมา คิ้วของเขาขมวดแน่นเมื่อเห็นสีหน้าของรษิกา “ผมมาผิดเวลาหรือเปล่าครับ?”

รษิกากลืนความผิดหวังของเธอลงไปและฉาบรอยยิ้มไว้บนใบหน้า “ไม่ ไม่หรอกค่ะ ฉันแค่เพิ่งถึงบ้านค่ะ”

เจตนินพยักหน้าน้อยๆ กับคำตอบของเธอ ดวงตาของเขากวาดมองเบื้องหลังเธอและมาหยุดที่เด็กชายสองคน

“สวัสดีครับ คุณเจตนิน” เด็กชายสองคนทักทายเขาอย่างสุภาพขณะที่เขามองสำรวจเด็กทั้งสอง

เจตนินพยักหน้าให้พวกเขาเป็นการตอบรับก่อนที่จะหันไปหารษิกา “เด็กๆ ดูดีขึ้นมากเลยนะครับ”

รษิกาแปลกใจและสับสนกับคำพูดของเจตนิน หลังจากนั้น เธอก็นึกได้ว่าเด็กทั้งสองแกล้งป่วยไปเมื่อเช้านี้

เธอกังวลอยู่เต็มหัวใจเกี่ยวกับเรื่องของไอรดาจนเธอลืมเรื่องนั้นไปชั่วขณะ

ตอนนี้เจตนินได้ย้ำเตือนเธอเรื่องนี้ รษิกาก็เหลือบมองลูกชายทั้งสอง

“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับคุณเจตนิน เรากินยาไปและรู้สึกดีขึ้นแล้วครับ” เด็กชายทั้งสองพูดอย่างรู้หน้าที่

“ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะคะ? คุณเจตนิน” รษิกาถาม เธอเปลี่ยนหัวข้อไปอย่างรู้สึกผิด

เจตนินยิ้มอย่างไม่ใส่ใจอะไรนัก จากนั้นก็หันไปทางรถที่จอดอยู่ไกลๆ “ยาที่คุณขอไว้พร้อมหมดแล้วนะครับ ทำไมไม่ลองไปตรวจดูล่ะ?”

รษิกาพยักหน้าและเดินตามเขาไปที่รถ

“โชคดีที่เราไปถึงที่นั่นทันเวลาพอดี” เจตนินพูดขณะที่รษิกากำลังตรวจดูยา “ทันทีที่คุณออกไป มโหสถกรุ๊ปก็ถูกยึดและปิดล้อมไว้ทันที ถ้าเราช้าไปหนึ่งก้าว เราก็คงไม่ได้อะไรออกมาเลย”

รษิกายิ้มจางๆ ความคิดของเธอล่องลอยไปหาไอรดาอีกครั้ง

เป็นเพราะยานี้ทำให้เธอไปหาไอรดาไม่ทันเวลา

ความรู้สึกผิดปกคลุมไปทั่วดวงตาของรษิกา เธอชะลอการตรวจยาขณะที่เธอหันไปสนใจไอรดา

เจตนินสังเกตเห็นพฤติกรรมที่ผิดปกติของเธอจึงเลิกคิ้วอย่างสงสัย