ตอนที่ 884 โทรหาคุณเลอศิลป์

เมื่อหลุดออกจากภวังค์ รษิกาก็ยิ้มแย้มแจ่มใสให้พวกเขา "ไม่มีอะไรหรอก เขาแค่โทรมาเช็คว่าแม่ถึงบ้านหรือยัง”

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่อยากจะเชื่อคำพูดของเธอและเพียงแต่จ้องมองเธอเท่านั้น

ทว่า รษิกาก็หันเหความสนใจของเธอไปจากเจตนินได้อย่างรวดเร็ว เธอกลับมานึกถึงไอรดาอีกครั้งด้วยความรู้สึกว้าวุ่นใจ

เมื่อมองดูหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างขึ้นมา เธอก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะค้นหาเบอร์โทรศัพท์ของเลอศิลป์

ฉันต้องลองดู แม้ว่าเลอศิลป์อาจไม่รับสายของฉัน มันก็ยังดีกว่ารออยู่ที่บ้านอย่างทำอะไรไม่ถูกแบบนี้

เมื่อคิดเช่นนั้น รษิกาก็กำหมัดแน่นและกดโทรออกขณะที่พยายามรักษาความสงบในใจไว้

ในไม่ช้า หน้าจอแสดงถึงการโทรออกก็ปรากฏขึ้น

เด็กๆ เงียบไปพร้อมๆ กันขณะที่มองดูรษิกาโทรออกไป

เมื่อถึงตอนนั้น พวกเขาลืมการโทรคราวก่อนของเจตนินไปโดยสิ้นเชิง

ในขณะเดียวกัน บนชั้นสองของบ้านฟ้าศิริสวัสดิ์ เลอศิลป์และไอรดาอยู่ในห้องนอนของไอรดา

ในขณะนั้นเองที่โทรศัพท์ของเลอศิลป์ดังขึ้นอย่างกะทันหัน

ไอรดาขมวดคิ้วขณะหลับใหลเพราะถูกรบกวนจากเสียงเรียกเข้าที่ดังกะทันหัน

ดวงตาของเลอศิลป์หม่นหมองลงไปขณะที่เขาปิดหูของไอรดา ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นเพื่อตรวจดูหน้าจอโทรศัพท์ของเขา

ขณะที่เขาจ้องมองเบอร์ผู้โทร ก็มีแววแปลกๆ แวบขึ้นมาในดวงตาของเขา

รษิกาใส่ใจไอวี่มากจริงๆ แต่ฉันก็สงสัยว่าเธอให้ความสำคัญกับไอวี่หรืองานของเธอมากกว่ากัน...

โทรศัพท์ของเขาดังอยู่สักพักก่อนที่ไอรดาจะถามว่า “พ่อคะ ทำไมไม่รับสาย?”

ทว่าเลอศิลป์ก็ไม่ใส่ใจและยังคงปล่อยให้โทรศัพท์ดังต่อไป

ในที่สุดเสียงตอบรับอัตโนมัติก็ดังขึ้นที่ปลายสาย เมื่อได้ยินเช่นนั้น รษิกาก็วางสายไปทันที

ตามที่เธอคาดไว้ เลอศิลป์ไม่ยอมรับสายจากเธอ