ตอนที่ 91 ยินดีไปส่งคุณที่บ้าน

หลังจากทานอาหารเสร็จอัครพลก็กลับไปที่ห้องของเขาเพื่อพักผ่อน

รษิกาเดินตามเขาไปเพื่อตรวจดูอาการของอัครพลเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะลงไปข้างล่างเพื่อกล่าวลา

“นี่ก็ดึกมากแล้ว ให้ผมไปส่งคุณที่บ้านเถอะ” จักรภพเอ่ยขึ้น

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ” รษิกาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “คุณยังมีแขกที่ต้องดูแล”

จักรภพรู้ว่าเธอพูดถูกและไม่อยากเซ้าซี้เธอ “ถ้าอย่างนั้น ก็เดินทางกลับบ้านปลอดภัยนะครับ อ้อ ยังไงก็อย่าใส่ใจกับคำพูดของคุณปู่มากเลยนะครับ คนแก่ก็มักจะกังวลแต่เรื่องอะไรแบบนั้นแหละครับ”

รษิกาทำได้แค่ยิ้มให้ ก่อนที่จะหันหลังเตรียมตัวกลับ

“นี่ก็ดึกแล้ว และฉันยังมีงานที่ต้องกลับไปทำ ฉันคงต้องขอกลับก่อนนะ” จู่ๆ เลอศิลป์ก็เอ่ยขึ้นเมื่อเขาเห็นว่ารษิกาเดินออกจากบ้านไป

อัญชสาผู้ที่ระแวงอยู่แล้วจึงเอ่ยขึ้นเช่นกันว่า “อ้อ ฉันก็คิดว่าฉันก็ต้องกลับแล้วล่ะ ถ้าอย่างนั้นเรากลับด้วยกันเลยแล้วกันนะ”

“ไม่ได้หรอก ผมไปคนละทางกับคุณน่ะ ผมขอตัวก่อนนะ” เลอศิลป์ตอบกลับเรียบๆ และเดินออกไปก่อนที่อัญชสาจะทันได้พูดอะไรออกมาอีก

ขณะที่เธอมองเขาเดินออกไป อัญชสาก็ยืนงงอยู่อย่างนั้น ใบหน้าของเธอมีแต่ความตะลึงงัน

จักรภพเองก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเช่นกัน

ตั้งแต่เริ่มรับประทานอาหาร เขาก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างระหว่างเลอศิลป์และหญิงสาวทั้งสองคน แต่เขาก็ไม่แน่ใจนักว่าเป็นเรื่องอะไรกันแน่

“อัญชสา เธอโอเคไหม?” ฝนทิพย์พึมพำเมื่อเห็นอาการตะลึงงันของเพื่อนสาว

โชคดีที่อัญชสาดึงสติกลับมาได้และยิ้มอย่างรวดเร็ว “อืม ฉันยังมีงานที่ต้องทำ ดังนั้นฉันจะไม่รบกวนพวกเธอแล้วล่ะ”

จักรภพและฝนทิพย์สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของอัญชสา พวกเขาจึงไม่ถามอะไรเธอต่อ หลังจากคุยกันต่ออีกสองสามคำ เธอก็กลับไป

เมื่อทั้งคู่กลับเข้ามาในบ้าน จักรภพก็หันมามองน้องสาวของเขาทันที “นี่ เธอรู้ได้ยังไงว่าคุณหมอรษิกามีลูกแล้ว?”