ตอนที่ 914 เป้านิ่ง

เมื่อผู้ช่วยของเขานึกถึงเรื่องที่เจตนินลงทุนไปกับมโหสถกรุ๊ปถึงหนึ่งหมื่นสองพันล้าน เขาก็รู้สึกว่าไม่ควรพูดต่ออีก

แม้เจตนินจะมีทุกอย่าง แต่เงินหนึ่งหมื่นสองพันล้านก็เป็นจำนวนที่มากโข

ถึงมโหสถกรุ๊ปจะเป็นเหมือนเผือกร้อน การเก็บบริษัทนี้ไว้ก็หมายความว่าพวกเขาจะได้เห็นว่าเงินหนึ่งหมื่นสองพันล้านนั้นไปอยู่ที่ไหน

ถ้าพวกเขาโยนเผือกร้อนที่ว่านี้ทิ้งไป มันก็จะหมายถึงการโยนเงินหนึ่งหมื่นสองพันล้านทิ้งลงท่อระบายน้ำ

“บอกมาสิว่าคุณคิดจะจัดการเรื่องนี้ยังไง” เจตนินเร่งเขาพลางขมวดคิ้ว

เสียงของเจตนินทำให้ผู้ช่วยกลับมาจากภวังค์ และเขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากบังคับตัวเองให้พูดต่อไป

“ถ้าเราเก็บมโหสถกรุ๊ปเอาไว้ ผมกลัวว่ามันจะกระทบกับชื่อเสียงของดำรงกุลกรุ๊ป ดังนั้น…”

เจตนินเลิกคิ้ว

ผู้ช่วยเค้นเสียงพูดออกมา “งั้นทางที่ดีที่สุดที่จะจัดการเรื่องนี้ก็คือตัดความสัมพันธ์กับมโหสถกรุ๊ปไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”

มันจะดีมากขึ้นไปอีกถ้าเราทำแบบนั้นก่อนที่ข่าวเกี่ยวกับผู้บริหารของมโหสถกรุ๊ปต้องโทษจำคุกจะเผยแพร่ออกมา

นั่นเป็นสิ่งที่เจตนินเองก็คิดอยู่เช่นกัน แต่เขาก็ปวดใจเล็กน้อยที่ต้องเสียเงินนั้นไป

กระนั้น การได้ยินว่ามีคนที่คิดเหมือนเขาก็ทำให้เขาตัดสินใจได้

“งั้นเราก็จะทำตามที่คุณพูด” เจตนินโบกมือ “ฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปไม่ได้อยากได้มันมาตลอดหรอกเหรอ? ลองไปถามพวกเขาดูสิว่ายังอยากได้บริษัทนี้อยู่ไหม”

มันเป็นคำถามที่ไร้ประโยชน์ เพราะทุกอย่างที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้เห็นได้ชัดเจนว่าผู้ลงมือก็คือฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปจะยังคงต้องการมโหสถกรุ๊ปอยู่

แต่เรื่องจำนวนเงินที่จะเข้าซื้อกิจการนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เจตนินปวดใจขึ้นมาอีกครั้ง แต่เขาก็รู้สึกดีขึ้นที่อย่างน้อยก็ยังพอได้ถอนทุนคืนมาบ้าง ดีกว่าเก็บมโหสถกรุ๊ปเอาไว้ในมือ

อย่างไรเสีย ไม่เพียงแค่มโหสถกรุ๊ปจะไม่ทำกำไรให้เขาเท่านั้น แต่มันยังนำพาเอาปัญหามากมายมาให้เขาเพิ่มขึ้นด้วย

“คุณเจตนิน เราจะขายมโหสถกรุ๊ปให้ฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปเหรอครับ?” ผู้ช่วยรีบถาม “ถ้างั้น มันไม่ใช่ว่าเรากำลังทำตามที่ฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ปต้องการให้เราทำหรอกเหรอครับ?”

เจตนินขมวดคิ้วและพูดอย่างไม่พอใจเท่าไร “อ้อ ถ้างั้นจะมีบริษัทไหนที่จะซื้อมโหสถกรุ๊ปไปอีกล่ะถ้าไม่ใช่ฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป?”

ถึงพวกเขาจะอยากซื้อ แต่พวกเขาก็ไม่กล้า