ตอนที่ 928 จากไปอย่างรีบร้อน

วันต่อมา ไอรดาลุกจากเตียงและรออยู่นอกห้องเลอศิลป์ เธอยังคงอยากจะโน้มน้าวใจเขาให้ไปตั้งแคมป์กับพวกเขา

เมื่อเลอศิลป์เปิดประตูและกำลังจะออกมาจากห้อง เขาก็เห็นเด็กหญิงยืนอยู่ตรงหน้าเขา

ไม่ต้องบอก เขาก็รู้ว่าเธอต้องการอะไร

แทนที่จะให้โอกาสเธอพูด เขากลับพูดก่อนว่า “เราไปกินข้าวเช้ากันก่อนเถอะ คุณรษิกาน่าจะมาถึงในไม่ช้านี้แล้ว”

เด็กหญิงส่ายหน้า แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรออกมา เลอศิลป์ก็ตัดบทอีกครั้ง “พ่อต้องไปทำงานตอนนี้แล้ว หนูจะต้องเชื่อฟังคุณรษิกานะ โอเคไหม? ถ้าอยากได้อะไรก็โทรหาพ่อได้เลยนะ”

ก่อนที่ไอรดาจะเปิดปากพูด เขาก็เดินผ่านเธอลงไปข้างล่างทันที

ระหว่างนั้น คติยากำลังเตรียมมื้อเช้าให้พวกเขาอยู่ในห้องทานอาหาร

เมื่อเธอเห็นเขาเดินไปที่ประตูบ้าน เธอก็ถามด้วยความเป็นห่วง “มื้อเช้าพร้อมแล้วนะคะ คุณเลอศิลป์ คุณจะทานข้าวเช้าสักหน่อยก่อนออกไปไหมคะ?”

เลอศิลป์เดินต่อไป “ผมต้องไปก่อนแล้ว อย่าลืมเปิดประตูให้คุณรษิกาด้วย เธอจะมารับไอวี่”

คติยาขมวดคิ้ว เธออยากให้เขาอยู่ทานมื้อเช้าก่อน แต่เขาก็สวมรองเท้าแล้วและดูเหมือนจะรีบออกไปจากบ้าน

เธอมองแผ่นหลังเขาและสงสัยว่าเขากำลังหนีอะไรบางอย่างหรือใครบางคนอยู่ ไม่อย่างนั้น เขาคงจะไม่จากไปอย่างรีบร้อนแบบนี้

ขณะที่เธอกำลังพยายามเรียบเรียงความคิด ไอรดาก็ลงมาข้างล่างพอดี

คติยาตั้งสติได้ในทันที เธอเดินไปหาเด็กน้อยและพาไปห้องทานอาหารเพื่อทานมื้อเช้าด้วยกัน

เมื่อทานไปได้ไม่กี่คำ วิดีโออินเตอร์คอมก็ดังขึ้นมา

คติยาจำที่เลอศิลป์พูดก่อนหน้านี้ได้และรีบไปเปิดประตูทันที

รษิกากับเด็กชายสองคนยืนอยู่ที่หน้าประตูทางเข้า

คติยาทักทายเธออย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ คุณรษิกา”

รษิกาพยักหน้าตอบก่อนจะเหลือบมองไปที่ห้องนั่งเล่น เหมือนกับว่าเธอกำลังมองหาใครบางคนอยู่

เมื่อคติยาตระหนักได้แล้ว เธอก็มองรษิกาและพูดว่า “คุณเลอศิลป์ออกไปตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ เขาบอกฉันว่าคุณจะมารับคุณหนูไอรดา”