ตอนที่ 944 รับสายข้างนอก

รษิกาปิดประตูรถและโทรหาเมธินี

ผ่านไปสักพัก เมธินีก็รับสาย

“รษิกาเหรอ? เธอไปตั้งแคมป์ไม่ใช่หรือไง? แล้วนี่ต้องการอะไรหรือเปล่า?”

มันดูเหมือนจะมีเสียงวุ่นวายที่ปลายสาย ดังนั้นรษิกาจึงถามว่า “ตอนนี้เธอทำอะไรอยู่?”

เมธินีส่งเสียงเหมือนเจ็บปวด “อย่าพูดถึงเลย ฉันโดนบังคับให้มาทำงานล่วงเวลาอีกแล้ว”

ทันทีที่เธอพูดจบ เสียงนั้นก็ดังมากขึ้นกว่าเดิม

ก่อนที่รษิกาจะทันได้พูดอะไร เมธินีก็รีบเสริมขึ้นมาว่า “ฉันต้องกลับไปทำงานก่อน เอาไว้เดี๋ยวโทรหานะ”

จากนั้นเธอก็วางสายไปทันที

สายตาของรษิกาหม่นหมองไปขณะที่หน้าจอโทรศัพท์ค่อยๆ มืดดับลง เธอไม่ได้โทรไปหาเมธินีอีก

หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง เธอก็พยายามโทรหารณภพ

รณภพรับสายค่อนข้างรวดเร็ว แต่เขาก็ติดพันธุระอื่นอยู่และไม่สามารถมาช่วยเหลือได้

รษิกาไม่ได้บอกอะไรเขามากแม้ว่าเขาจะเป็นห่วงก็ตาม เธอตัดบทเขาด้วยคำพูดสั้นๆ เพียงไม่กี่คำก่อนจะวางสายไป

ไม่มีเวลามากพอจะอธิบายทุกสิ่ง อีกอย่าง เธอก็ไม่อยากรบกวนพวกเขามากด้วย

ในเมื่อเพื่อนๆ ของเธอช่วยไม่ได้ รษิกาจึงระงับความตื่นตระหนกที่ก่อตัวในใจไว้ไม่อยู่

ในเวลาเดียวกัน อชิก็สังเกตสีหน้าของแม่จากทางด้านข้างและนึกถึงโทรศัพท์สองสายที่แม่โทรออกไปเมื่อครู่นี้ เขาพอจะเดาออกได้ว่าสถานการณ์ของพวกเขาในตอนนี้เป็นอย่างไร

แม่คงพยายามขอความช่วยเหลือแต่ล้มเหลว

เมื่อคิดได้เช่นนั้น สีหน้าของอชิก็เคร่งขรึมขึ้นมา

“พ่อคะ…” ไอรดามึนงงจากความเจ็บปวด ดังนั้นเธอจึงแสวงหาการปลอบโยนโดยสัญชาตญาณ

เมื่อได้ยินเสียงน้องสาวของเขาแล้ว อชิก็คิดอะไรบางอย่างออก เขาแอบมองแม่ที่อยู่นอกรถ

รษิกากำลังหน้าบึ้งอย่างไม่พอใจ

ต่อมาไม่นานนัก อชิก็เบือนหน้าไปมองทางอื่นและกดโทรหาเลอศิลป์โดยใช้นาฬิกาของเขา

ที่ฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป เลอศิลป์นั่งอยู่ในห้องประชุม ใบหน้าเขาไร้ซึ่งการแสดงออก ตรงหน้าเขามีกลุ่มผู้จัดการบริษัทนั่งกันอยู่