ตอนที่ 949 รู้สึกปลอดภัยอย่างมาก

“ฉันจะไปต้มยาก่อนนะคะ”

รษิกาตั้งสติได้และรับยาสมุนไพรมาจากเขา

แต่ขณะที่เธอขยับตัวเพื่อจะลงจากรถ ไอรดาก็คว้าเสื้อของเธอไว้แน่นโดยไม่รู้ตัวและเด็กน้อยก็อยู่ในสภาวะที่ไร้สติ

ขณะที่เธอป่วย ไอรดาาอยากอยู่ใกล้คนที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยโดยสัญชาตญาณ

ชัดเจนแล้วว่า รษิกาคือคนคนนั้นสำหรับเด็กหญิงตัวน้อย

รษิกาตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นท่าทีของไอรดา ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ไม่ได้ปล่อยเด็กหญิงที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอไป เธออุ้มไอรดาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างถือถุงยาสมุนไพร จากนั้นก็ลงไปจากรถ

“คุณช่วยดูแลเบนนี่ให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ? คุณเลอศิลป์”

ขณะที่เธอพูดอยู่ เธอก็เหลือบมองเบนนี่ที่ยังนั่งอยู่ในรถ

ก่อนที่เลอศิลป์จะทันได้พูดอะไร อชิก็สัญญาว่า “ผมจะดูแลเบนนี่ให้เองครับ!”

รษิกายิ้มให้เขาเมื่อได้ยินเช่นนั้น จากนั้นเธอก็อุ้มไอรดาเดินไปทางเต็นท์

เธอตรงไปที่นั่นเพียงเพื่อจะต้มยาเท่านั้น เพราะอุปกรณ์ทุกอย่างวางอยู่ใกล้เต็นท์

เลอศิลป์จ้องมองร่างของรษิกาที่กำลังเดินห่างออกไปด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน วินาทีต่อมา เบนนี่ก็ส่งเสียงเรียก

“แม่ครับ…”

เบนนี่หมดสติไปเพราะความเจ็บปวด

แต่เขาก็ยังคงร้องเรียกออกมาเพราะรู้สึกว่าแม่ของเขากำลังทิ้งเขาไป

ขณะที่เขาพูด เขาก็เอื้อมมือออกไปทางที่รษิกาเคยนั่งอยู่ แต่มือของเขาก็คว้าได้เพียงความว่างเปล่า

วินาทีต่อมา เบนนี่ก็สูดจมูกอย่างน่าสงสารและดึงมือกลับไปวางบนท้องของตัวเอง

สีหน้าที่เจ็บปวดของเบนนี่ทำให้เลอศิลป์ขมวดคิ้วแน่น หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ดึงเบนนี่เข้ามาในอ้อมแขน

เบนนี่ยื่นมือออกมาคว้าเสื้อเลอศิลป์โดยสัญชาตญาณ

ใจของเลอศิลป์อ่อนยวบเมื่อเขาเห็นปฏิกิริยาของเบนนี่ที่วางใจเขาเช่นนี้