ตอนที่ 971 ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นหรือยัง

รษิกากำลังเตรียมอาหารกลางวันให้เด็กๆ จู่ๆ เสียงกริ่งประตูบ้านของพวกเขาก็ดังขึ้น

ด้วยเชื่อว่าอาจเป็นเลอศิลป์ที่ต้องการเจอเด็กๆ หรือเมธินีมาถามเธอเกี่ยวกับความคืบหน้าของการสืบเรื่องนั้น รษิกาจึงไม่คิดมากและวางข้าวของลงก่อนจะไปเปิดประตู

เมื่อเปิดประตูและเห็นว่าใครอยู่หน้าบ้าน เธอก็ตัวแข็งทื่อ

“ไม่เจอกันนานเลยนะ” ศศิตามองรษิกาตั้งหัวจรดเท้า

รษิกาตั้งสติและหลับตาลงก่อนจะทักทายว่า “คุณศศิตา”

ศศิตาพึมพำตอบอย่างเย็นชา “นี่คือวิธีที่เธอปฏิบัติต่อแขกเหรอ? ให้พวกเขายืนอยู่ที่ประตูอย่างนี้เนี่ยนะ?”

รษิกาขมวดคิ้ว เธอจ้องมองศศิตาอย่างระมัดระวังขณะที่เธอจำได้อย่างชัดเจนถึงสิ่งที่ศศิตาเคยทำกับสถาบันวิจัย

เราไม่ได้พบกันตั้งแต่นั้นมา ฉันสงสัยว่าทำไมวันนี้เธอถึงได้มาหาฉัน นอกจากนี้ ไอวี่ก็อยู่ที่นี่ ครั้งที่แล้วศศิตาทำลายสถาบันวิจัยเพราะฉันเข้าใกล้ไอวี่มากเกินไป ฉันกลัวว่าเธอจะทำอะไรอีกถ้าเธอเจอไอวี่ที่นี่ แต่บางทีศศิตาอาจจะรู้อยู่แล้ว และนั่นคือสาเหตุที่เธอมาที่นี่

เมื่อคิดเช่นนั้น รษิกาก็เบี่ยงตัวออกไปเพื่อให้ศศิตาเข้ามา “เชิญค่ะ”

ศศิตาเดินเข้ามาและมองไปรอบๆ ห้องนั่งเล่น “ไอวี่อยู่ไหน?”

หัวใจของรษิกาเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอมาเพราะรู้ว่าไอวี่อยู่ที่นี่

ก่อนที่เธอจะตอบ เด็กทั้งสามคนก็วิ่งออกจากครัวมา

เพราะคิดว่าเลอศิลป์มาที่นี่ ทุกคนจึงยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างมีความสุข แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับแข็งทื่อไปเมื่อเห็นคนที่นั่งอยู่บนโซฟา

“คุณย่า...” ไอรดาร้องออกมาอย่างลังเล

ฉันจำได้ว่าคุณย่าไม่ชอบคุณรษิกา อีกอย่าง สีหน้าของคุณย่ายังดูไม่ดีเลยด้วย