ตอนที่ 981 จำไว้ให้ขึ้นใจ

ขณะที่การโทรสิ้นสุดลงและก่อนที่รษิกาจะตั้งสติได้ ก็มีใครบางคนมาเคาะประตูห้องนอน

"แม่ครับ!"

เมื่อเธอเปิดประตู เธอก็พบกับเด็กชายสองคนที่มีชีวิตชีวามาก

เด็กๆ รออยู่ในห้องตัวเองตลอดช่วงบ่าย แต่แม่ไม่ออกมาเรียกหาพวกเขาเลย พวกเขาก็เลยออกมาเอง

รษิการะงับความรู้สึกแปลกๆ ในใจของเธอ และฝืนยิ้มให้เด็กชายทั้งสอง

อย่างไรก็ตาม อชิและเบนนี่ไวต่ออารมณ์ของเธอ และพวกเขาก็รู้ทันทีว่าเธออารมณ์เสีย

เบนนี่ดึงชายเสื้อของแม่อย่างระมัดระวังแล้วถามว่า “แม่ เกิดอะไรขึ้นครับ?”

ในเวลาเดียวกัน อชิก็เฝ้าดูแม่จากด้านข้างอย่างเงียบๆ ดูเหมือนพยายามถอดรหัสอะไรบางอย่างโดยการมองดูใบหน้าของเธอ

รษิกายิ้มอย่างเฉยเมยและพูดว่า “ไม่มีอะไรหรอก แม่เพิ่งฝันร้ายก่อนหน้านี้”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เบนนี่ก็มองพี่ชายของเขา

เห็นได้ชัดว่าเด็กชายทั้งสองไม่เชื่อเธอ

รษิกามองเห็นความสงสัยของพวกเขา แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้

เธอไม่เคยสังเกตเลยเมื่อพวกเด็กชายกำลังแกล้งทำ แต่พวกเด็กๆ ก็รู้ได้ทันทีว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ

“เป็นเพราะคุณย่าหรือเปล่า?” อชิถามโดยเอียงคอไปด้านข้าง

ถึงแม่จะไม่แสดงออกมาก่อนหน้านี้ แต่คำพูดของคุณย่าก็ฟังดูน่าเจ็บปวดจริงๆ

คำที่เด็กชายเรียกศศิตา ทำให้รษิกาชะงักไปชั่วขณะ

คุณย่า ใช่ นั่นคือคำที่เด็กๆ ควรใช้เรียกศศิตา หากพวกเด็กๆ รู้ประวัติของตัวเอง ถ้าไม่ใช่เพราะว่าฉันพยายามปกปิดสิ่งต่างๆ ศศิตาก็คงไม่พูดคำที่โหดร้ายเช่นนี้กับเด็กๆ หรอก

รษิกาจ้องมองอชิกับเบนนี่ด้วยท่าทางขอโทษ