ตอนที่ 983 ถึงคราวของหนู

"คุณเลอศิลป์” คติยาทักทายเขาเมื่อเห็นเขาเข้ามา เธอเตรียมอาหารเย็นไว้แล้ว “อาหารเย็นมี…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เลอศิลป์ก็ขัดจังหวะอย่างเหนื่อยล้า “ผมจะไม่กินแล้ว ขอไปพักผ่อนข้างบนก่อน ฝากไอวี่ด้วยนะ”

ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น ไอรดาก็เข้าไปในบ้าน

เมื่อเห็นว่าเลอศิลป์ดูไม่สบาย คติยาจึงไม่ได้พูดอะไรอีก หลังจากเห็นเลอศิลป์ขึ้นบันไดไปแล้ว เธอก็พาเด็กหญิงไปที่โต๊ะทานอาหาร

ไอรดาจ้องมองบนบันไดด้วยสีหน้าเป็นกังวล “พ่อไม่สบายค่ะ”

คติยาลูบหัวและให้ความมั่นใจกับเธอ “ฉันจะไปดูเขาทีหลัง ทานข้าวตอนที่อาหารยังร้อนอยู่เถอะค่ะ คุณหนูไอรดา”

ไอรดายังคงกังวลและฟุ้งซ่านตลอดมื้ออาหารเย็น

หลังจากทานอาหารเสร็จเธอก็วิ่งขึ้นบันไดไป

คติยารีบตามเธอไป

ประตูห้องนอนของเลอศิลป์ถูกปิดไว้อย่างแน่นหนา

ไอรดาเคาะประตูอย่างระมัดระวังแต่ก็ไม่มีใครตอบรับ

"พ่อคะ" เธอเรียก

มีแต่ความเงียบเท่านั้นที่ตอบเธอ

เธอมองคติยาอย่างกังวลใจ

แม้แต่คติยาเองก็เริ่มกังวล

เธอเห็นแล้วว่าเลอศิลป์ดูซีดเซียวเพียงใด

ถึงกระนั้น เธอคิดว่าเขาจะดูแลตัวเองได้ และเนื่องจากไอรดาต้องการดูแลพ่อ เธอจึงไม่มุ่งหน้าขึ้นไปชั้นบนในทันที

เธอไม่คาดคิดว่าสถานการณ์จะร้ายแรงขนาดนี้

คติยาและไอรดาสบตากันก่อนที่คติยาจะเปิดประตูอย่างลังเล

โชคดีที่เลอศิลป์ไม่ชอบล็อกประตู ดังนั้นพวกเธอจึงเข้าไปในห้องได้อย่างง่ายดาย

ปรากฏว่าเลอศิลป์กำลังนอนอยู่บนเตียงโดยอยู่ใต้ผ้าห่มอย่างแน่นหนา เขากำลังหลับอยู่

เขาดูเหมือนไม่เป็นไรเมื่อแรกเห็น แต่ในไม่ช้าทั้งสองก็เห็นอาการแดงผิดปกติบนใบหน้าและคิ้วที่ขมวดแน่นของเขา