บทที่ 12

ฉันขว้างโทรศัพท์ใส่พ่อและพูดด้วยน้ำเสียงไม่ดี "มองหาตัวเอง!"

พ่อของฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและชำเลืองดู ทันใดนั้น เขาก็แสดงรอยยิ้มของคนขับรถแก่อย่างกะทันหัน: "โอ้ นี่มัน..."

อีกอย่างคือเขายังรู้สึกมีความสุขอยู่ใช่ไหม? มันน่ารำคาญจริงๆ

“ทำไมคุณถึงใช้บัญชีของฉันคุยกับลูกชายคนนี้ และเขาก็น่าเบื่อมาก! คุณไปพบคำพูดที่น่ารังเกียจมากมายมาจากไหน คุณรู้ไหมว่าการทำเช่นนั้นเป็นการดูหมิ่นฉันจริงๆ!”

ฉันโกรธมาก แต่พ่อของฉันหัวเราะอย่างร่าเริง: "พ่อของคุณไม่คิดหรือว่าชายหนุ่มคนนี้มีความสามารถและหน้าตาดีมาก ดังนั้นเขาจึงอยากช่วยคุณแต่งงาน และคุณก็ซื่อสัตย์เกินไป สาวน้อย" , พลาดหุ้นคุณภาพได้ง่ายๆ..."

ไม่เป็นไร! คนรวยรุ่นที่สองที่ช่างพูดของ Cheng Shao แท้จริงแล้วเป็นหุ้นคุณภาพสูง...

ฉันจะโกรธพ่อจริงๆ: "คุณพูดเรื่องไร้สาระอะไรลูกชายไม่ใช่หุ้นคุณภาพสูงเขาเป็นนายทุนที่ดูดเลือดเอารัดเอาเปรียบ! ขยิบตา ถูกและผิด โดยไม่คำนึงว่า..."

ฉันกำลังนับอาชญากรรมของ Cheng Shao แต่พ่อของฉันลูบคางของเขาอย่างครุ่นคิด: "สาวน้อย คุณไม่แม้แต่จะอิจฉาผู้ชายเหรอ? ฉันคิดว่าเขาดูมีพรสวรรค์มาก เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนดีมาก..."

คำอะไร! แม้ว่าฉัน Liu Xiangxiang จะอ้วนขึ้นเล็กน้อย แต่ฉันก็ยังเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยน น่ารัก และง่ายต่อการกดหัวใจ ฉันต้องอิจฉาผู้ชายตัวใหญ่และหนาไหม!

เดี๋ยวก่อน ทำไมพ่อของฉันถึงประทับใจเฉิงเชาคนแปลกหน้าที่ไม่เคยพบหน้าเขามาก่อน

เมื่อฉันคิดถึงเรื่องนี้ ฉันจำได้ว่า Cheng Shao เขียนสถานะ CEO ของกลุ่มของเขาในข้อมูลบน QQ และฉันก็นึกขึ้นได้ในทันที

"คุณรู้ว่า Cheng Shao เป็นลูกชายของกลุ่มเรา นั่นคือเหตุผลที่คุณคุยกับเขาใช่ไหม ฉันขอบอกคุณว่า มันเป็นไปไม่ได้ที่ฉันและลูกชายคนรวยคนนั้นจะเจอกัน คุณควรเลิกคิดที่จะ จับคู่เราให้เร็วที่สุด!"

พ่อของฉันพึมพำกับตัวเอง: "ไม่มีการบอกเกี่ยวกับการแต่งงาน..."

ฉันโกรธมากจนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทิ้งระเบิดลูกสุดท้าย: "ฉันไม่สน! อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณแตะโทรศัพท์ของฉันอีกในอนาคต ฉันจะตัดความสัมพันธ์พ่อลูกกับคุณ และฉันจะไม่มีวัน จำคุณเป็นพ่ออีกครั้ง " !"

พ่อของฉันอึ้งไปครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้คาดหวังว่าทัศนคติของฉันจะแข็งกร้าวขนาดนี้ เขาทำได้เพียงยอมรับความพ่ายแพ้ เขาพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ หัวของเขาหลบตาเหมือนแกะที่มีมารยาทดี

ฉันไม่มีเวลาแสดงความพอใจ แต่ฉันได้ยินพ่อกระซิบอีกครั้งว่า "เอาล่ะ สาวน้อย..."

"มีอะไรผิดปกติ?"

พ่อของฉันดูรู้สึกผิดและพูดอย่างลังเล: "เงินที่พ่อจ่ายคืนให้พ่อก่อนหน้านี้...ควรเป็นเสี่ยวเฉิงที่ให้คุณใช่ไหม"

ตอนนี้ถึงเวลาที่ฉันรู้สึกผิด

ถูกต้อง กลัวพ่อจะสงสัยก็เลยโกหกพ่อว่ามีแฟนรวย...แต่คนรวยจะมาชอบเราได้ยังไง? เส้นชีวิตก็มา

ไม่รู้จะตอบอย่างไร ฉันได้แต่นิ่งเงียบ มองพ่ออย่างลำบากใจ แล้วเดินตรงกลับไปที่ห้องของฉัน

ทั้งหมดเป็นความผิดของพ่อที่ทำให้ฉันเกือบลืมเรื่องธุรกิจ

ฉันรีบติดต่อ A Dong ด้วยโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าของฉัน ตั้งใจจะถามเขาเกี่ยวกับการโอนเงิน

ประมาณว่าช่วงนี้อีกฝ่ายก็ว่างมาก ๆ เมื่อกี้ส่งหน้ายิ้ม ๆ ไป อีกฝ่ายรีบส่งหน้ายิ้มกลับมาให้ : สาว ๆ คิดถึงแฟนไหม?

ฉัน: คุณรู้ได้ยังไง (แปลกใจ) (เขิน)

อาดง: ฮ่าๆ ฉันรู้ว่ามันเป็นแบบนี้ ใครบอกแฟนคุณฉลาดและมีความสามารถ 555

Pfft ตามที่คาดไว้สำหรับผู้ชายที่หลงตัวเองเกี่ยวกับชื่อของเขา

แต่เมื่อถึงเวลาตกลง คุณยังต้องชมอย่างเชื่อฟัง

ฉัน: เป็นไปตามคาดที่รัก สุดยอด~ (จูบ)