บทที่ 13

เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา คนที่ยกย่องฉันราวกับสวรรค์และโลก ใบหน้าของ A Dong เปลี่ยนไปเร็วมาก

แต่ฉันไม่มีความสุขจริงๆ: ทำไมล่ะ

อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถนับเงินที่ฉันได้จากการพนันถ้าฉันไม่ได้ข่าวบางอย่างและขายมันให้กับคนรวย

A Dong ถอนหายใจ: ฉันไม่เคยบอกคุณมาก่อนเหรอ? เรื่องแบบนี้เป็นความลับ ถ้าทำความลับรั่ว โดนทำโทษ! หากเจ้าหน้าที่ระดับสูงติดตามมา ไม่ใช่แค่เราสองคนเท่านั้น แต่ญาติและเพื่อนของเราจะต้องเดือดร้อนด้วย! ไม่อย่างแน่นอน! ไม่พูดอะไร!

ตัดกรรมกรรมและการลงโทษอันศักดิ์สิทธิ์ คนจนอย่างฉันที่เลี้ยงตัวเองไม่ได้ยังมีเวลาว่างเหลือเฟือที่จะดูแลสิ่งเหล่านี้ การตายต่อหน้า Yinzi คือการกลายเป็นผีและเป็นคนรวย!

ฉัน: อย่าพูดเรื่องเวรกรรมหรือไง พวกนี้ในยมโลกเป็นคนสุดท้ายที่พูดเรื่องพวกนี้เหรอ? คุณไม่มีทางโอน Mingbi เป็นเงินของ Yangjian แล้วให้ฉัน คุณต้องการให้ฉันลงทุนเปล่า ๆ หรือไม่ นั่นคือทรัพย์สินทั้งหมดของฉัน (ร้องไห้เสียงดัง)

A Dong สูญเสียคำพูดไปชั่วขณะ จากนั้นจึงพูดหลังจากนั้นครู่หนึ่ง: "ที่รัก เรื่องนี้ไม่สามารถทำแบบนี้ได้จริงๆ ฉันจะคิดวิธีแก้ปัญหาที่ดีและสมบูรณ์แบบอย่างแน่นอน คุณไม่มี กังวล ครั้งนี้แค่เชื่อใจฉัน โอเคไหม?”

ถึงจะยังอยากเจาะลึกแต่พอพูดมาถึงประเด็นนี้เถียงไม่ออกแล้วใครกันที่ปั้นให้เป็นสาวสวยอ่อนโยนทั่วๆ ไป...

ฉัน: อืม ฉันทำได้แค่นี้ก่อน แต่ที่รัก คุณฉลาดมาก คุณต้องให้ความคิดที่ดีกับฉัน (โรส)

อาดง: แน่นอน ฉันไม่ใช่ผีที่ขาดความรับผิดชอบ และฉันจะตอบสนองที่รักของฉันอย่างแน่นอน (จูบ)

พฟฟ ฉันแค่ชมเขาแบบสบายๆ ผู้ชายหลงตัวเองคนนี้น่าจะไปสวรรค์อีกแล้ว

ขณะที่กำลังสนทนา โทรศัพท์ Apple รุ่นใหม่ที่วางอยู่ข้างๆ ก็ส่งเสียงแจ้งเตือน QQ ฉันหยิบมันขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฉันพบว่ามันคือ Cheng Shao

คนโง่คนนี้ส่งข้อความที่ไม่เค็มหรือเบา: คุณหลับหรือยัง

อย่างไรก็ตาม ฉันรู้จักผู้ชายคนนี้ดีหรือไม่ ไม่สำคัญว่าเขาจะหลับหรือไม่หลับ

Cheng Shao ตัวสั่น เขามาที่นี่เพื่อดุเขาไม่ใช่หรือ?

ทันทีที่ฉันเห็นข้อความของเขา ฉันจำได้ว่าเขาบังคับให้ผู้จัดการหญิงกล่าวหาฉันที่บริษัทในวันนั้น และทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเรื่องนี้ ฉันก็โกรธ

ดังนั้นฉันจึงทำให้เขาโกรธ: ไม่ว่าฉันจะนอนหรือไม่นอนก็ไม่ใช่เรื่องของคุณ! (แคะจมูก)

คนที่อยู่อีกฟากหนึ่งดูเหมือนจะไม่คิดว่าฉันจะร้องเพลงนี้ และหลังจากเงียบไปนาน พวกเขาก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง: มันเป็นงานของคุณหรือเปล่า?

ด้วยทัศนคติที่สูงส่งนี้ คุณคิดว่าฉัน Liu Xiangxiang ยังเป็นมือใหม่ตัวน้อยที่สามารถทำทุกอย่างที่คุณต้องการได้หรือไม่? ฮึ่ม หญิงชราของฉันได้ไล่บริษัทของคุณออกอย่างอุกอาจแล้ว ดังนั้นคุณออกไปได้แล้ว...,

ขณะที่ใจฉันกำลังกระอักกระอ่วนอยู่อย่างนี้ ก็หยุดกะทันหัน อืม...มีบางอย่างผิดปกติ

ฉันขมวดคิ้วและพยายามอย่างดีที่สุดที่จะคิดย้อนกลับไป และจู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้พ่อของฉันขโมยโทรศัพท์มือถือของฉันและคุยกับ Cheng Shao ดูเหมือนว่าเขาจะขอความช่วยเหลือจากเขาเพื่อให้ฉันกลับไปทำงานที่บริษัทได้.. .

ตอนนี้ฉันไม่มีเงินเก็บเลยจริงๆ และอาดง ฉันไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะได้ทุนคืน...

ทันใดนั้นฉันก็ตระหนักถึงความสำคัญของเรื่องนี้ ฉันรีบค้นหาโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าอีกครั้งและส่งข้อความถึง A Dong: ที่รัก คุณต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการคืนทุนให้กับธุรกิจของคุณ? กระเป๋าของฉันว่างเปล่าและตอนนี้ฉันไม่มีเงินและฉันจะกินเองถ้าฉันไม่ตอบแทน (ยากจน)

A Dong: มันไม่เร็วขนาดนั้นที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม มันต้องใช้เวลาสิบวันครึ่งเพื่อจัดการขึ้นๆ ลงๆ... ที่รัก อดทนหน่อยนะ!

ทนกับน้องสาวของคุณ! จะทนได้อย่างไรแม้อดตาย

ฉันหายใจเข้าลึก ๆ และด่าว่าอาดงหลาย ๆ ครั้งในใจว่าเป็นผีที่ไว้ใจไม่ได้

ตอนนี้ การดำรงอยู่ที่หายใจไม่ออก? หรือการดำรงอยู่ที่หายใจไม่ออก? นี่คือปัญหา.

ฉันใช้เวลานานในการชั่งน้ำหนักและใช้เวลานานในการโน้มน้าวใจตัวเองว่าจำเป็นต้องไปทำงาน