บทที่ 14

เฉิงเฉิงดูพอใจมากหลังจากได้ยินคำพูดของฉัน "พรุ่งนี้ฉันจะไปพูดอะไรดีๆ ให้คุณอีกสองสามคำ!"

ฉันกลอกตา โอเค ฉันยอมรับ ฉันต้องก้มหัวอยู่ใต้ชายคาบ้าน ใครทำคุณหลิวพลิกคว่ำในรางน้ำ?

"Cheng Shao คุณใจดีมาก ฉันต้องแก้ไขทัศนคติของฉันและทำงานหนัก!"

“งั้นก็ไปนอนซะ แล้วเจอกันที่บริษัทพรุ่งนี้เช้า!” เฉิงเฉิงทิ้งประโยคที่หายไป

เมื่อฉันคิดถึงการเผชิญหน้ากับแม่มดที่มีเสน่ห์ในวันพรุ่งนี้ ฉันไม่มีความรักในชีวิตเลยจริงๆ ลืมมันไป ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องเผชิญหน้ากับมัน ฉันยังไม่เชื่อเลย ความพ่ายแพ้เล็กน้อยนี้จะเอาชนะฉันได้เหรอ? หลังจากล้างออกอย่างรวดเร็ว หยิบมาส์กออกมาทาบนใบหน้า Meimei จะมั่นใจมากขึ้น!

วันรุ่งขึ้น ฉันออกเดินทางแต่เช้าโดยนำอาหารเช้าและกาแฟที่แม่มดชอบกินระหว่างทาง ทันทีที่ฉันเข้าไปในบริษัท เพื่อนร่วมงานหลายคนมาถึงก่อนแล้ว เมื่อพวกเขาเห็นฉัน พวกเขารู้สึกประหลาดใจในตอนแรก แล้วยิ้มเล็กน้อยอย่างมีความหมาย

“อะแฮ่ม” ผมกระแอมสองครั้งเพื่อกลบเกลื่อนความอาย “เช้าแล้ว ผมกลับมาทำงานแล้ว” ผมพยายามแสร้งทำเป็นผ่อนคลาย เขาก้มหัวอย่างรวดเร็วและยืนอยู่หน้าสำนักงานของผู้จัดการ Ma รอให้พายุมา

หลังจากนั้นไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงที่เป็นเอกลักษณ์ของม้าปีศาจสาวดังหยด และเห็นว่าเธอสวมกระโปรงลายดอกไม้สวยงาม คอเสื้อต่ำพอดีเห็นสายอาชีพ และเอวทำให้รูปร่างของเธอ เว้า-นูนมากขึ้น เดินดุ่มๆ สะโพกลอยมาทางนี้

"โย่!" เธอเห็นผมก็รีบวิ่งเข้ามาหาผมโดยเร็วพร้อมกับวางมือบนสะโพกของเธอ

ฉันเตรียมพร้อมแล้วและถืออาหารเช้าและกาแฟไว้ในมือ สิ่งที่เรียกว่ายื่นมือออกไปโดยไม่ตีหน้ายิ้ม "ถึงผู้จัดการ Ma อย่าโกรธมาก คุณยังไม่ได้กินข้าวเช้าเหรอ? ฉันเตรียมทุกอย่างให้คุณแล้ว "ตอนนี้ อาหารโปรดของคุณทั้งหมด กาแฟแก้วโปรด น้ำตาลสองเท่าและนมสองเท่า!" ฉันพูดชุดยาวอย่างรวดเร็วและบีบรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวจน ไม่สามารถบิดได้อีกต่อไป

ปีศาจม้าสาวโบกมือขวาของเธอ "หยุดทำแบบนี้ เธอมาทำอะไรที่นี่อีก"

"ที่คุณพูดในวันนั้นถูกต้องมาก หลังจากออกจากบริษัทนี้ ไม่มีหน่วยอื่นที่ต้องการฉัน นอกจากนี้ ไม่มีใครสวยและใจดีเท่าคุณ!"

“หืม เธอสวยจัง ยังมีหน้ากลับมาอีกเหรอ อยู่แบบนี้ไปก็เปลืองค่าอาหาร และถ้าเธออยากกลับมา ไม่มีทางได้ล้างห้องน้ำหรอก!”

ฉันเกลียดมันจนคันฟัน ถ้าป้าไม่กินข้าวตอนนี้ ฉันจะตบหน้าแกสองฉาดใหญ่แน่! เขากัดฟันฝืนยิ้มบนใบหน้า "ผู้จัดการหม่า คุณไม่สนใจคนร้าย โปรดยกโทษให้ฉันด้วย คนบ้าบิ่น สำหรับพฤติกรรมหยาบคายของฉัน! ฉันจะทำงานหนักเพื่อคุณและบริษัทในอนาคตอย่างแน่นอน !"

ขณะที่ปีศาจม้าสาวกำลังจะอ้าปากพูด ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากข้างหลัง "มันเป็นความผิดของคุณตั้งแต่แรก แต่วันนี้คุณมีทัศนคติที่ดีในการยอมรับความผิดพลาดของคุณ ผู้จัดการหม่าใจกว้าง ดังนั้นเขาจึงชนะ ไม่สนใจคุณ ในอนาคต อย่าลืมทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี อย่าให้ผู้จัดการ Ma ผิดหวัง!"

"ใช่ ใช่ ฉันต้องทำงานหนัก ฉันจะไปเดี๋ยวนี้!"

เห็นได้ชัดว่าผู้จัดการหม่าไม่ได้คาดหวังให้เฉิงเฉิงมาหา ความถ่อมตนบนใบหน้าของเขาหายวับไป จากนั้นเขาก็ยิ้มแบบมาตรฐาน "ฉันไม่สนใจเรื่องในอดีต คุณแค่ต้องทำงานให้ดีและคุณ ไม่เป็นไร" ตอนนี้ไปทำงานกันเถอะ!" ผู้จัดการ Ma ฉลาดมาก นี่เป็นเวลาที่ดีสำหรับเธอในการแสดงออก

ฉันวางอาหารเช้าไว้บนโต๊ะทำงานของผู้จัดการ Ma กลับไปที่โต๊ะตัวเดิมอย่างรวดเร็วและเริ่มทำกับข้าว Cheng Cheng คุยกับ Ma Yaonv สองสามคำก่อนจากไป

โชคดีที่ในที่สุดระดับนี้ก็ผ่านไปแล้วและฉันก็กังวลทั้งวันเพราะกลัวว่าปีศาจสาวม้าจะมาสร้างปัญหาให้ฉัน แผนการใหญ่ของ Dong ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ ฮัมเพลง ทุกอย่างชั่วคราว เดี๋ยวก่อน เพื่อป้าจะได้พัฒนาต่อไปค่ะ...5555

สองวันอันแสนจืดชืดผ่านไปแบบนี้ เมื่อฉันกำลังจะเลิกงานในตอนบ่าย มีข้อความเข้ามาในโทรศัพท์มือถือของฉัน ฉันเห็นว่ามาจากเฉิงเฉิง "คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม ขอถ้วยหน่อย" กาแฟกับฉันไหม”

คุณต้องการอะไร? เป็นไปไม่ได้หรอกที่คุณจะมีความคิดเป็นอย่างอื่น แม้ว่าคุณจะมีเงินอยู่บ้าง แต่นั่นไม่ใช่ถ้วยชาของฉันอย่างแน่นอน! แต่หลังจากคิดดูแล้ว สถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก ยืนพิงต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา กอดต้นขานี้ อนาคตจะดีกว่านี้!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ฉันรีบกลับไป "โอเค ส่งเวลาและสถานที่มาให้ฉัน!"

ตามที่อยู่ที่เฉิงเฉิงส่งมา ฉันรีบไปที่นั่นให้ตรงเวลา พระเจ้า อย่าโรแมนติกเกินไป โคมไฟคริสตัลที่งดงามส่องแสงสีทองอ่อนๆ เสียงเพลงคลอเบาๆ ทั่วทั้งร้านอาหาร และขวดเหล้าบนโต๊ะ ประดับประดาด้วยดอกกุหลาบ สดใสไปหมด เพราะฉันไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับสถานที่แบบนี้ ฉันควรกลับบ้าน เปลี่ยนเสื้อผ้าและแต่งหน้าบ้าง ถ้าฉันรู้ เฮ้ ฉันกำลังปิดหน้าและ ร้องไห้...

บริกรพาฉันไปที่โต๊ะอาหาร เฉิงเฉิงรออยู่ตรงนั้นแล้ว สุภาพบุรุษลุกขึ้นและขอให้ฉันนั่งลง ฉันมึนงงมาก ฉันใช้นิ้วบีบต้นขา จากนั้นฉันก็กลับมามีสติสัมปชัญญะ และตอบอีกครั้งด้วยใบหน้าเรียบเฉยและเฉยเมยของฉัน

“นายน้อยเฉิง คุณหมายความว่าอย่างไรที่เชิญฉันไปยังสถานที่หรูหราเช่นนี้”

เฉิงเฉิงยิ้มเล็กน้อย "ไม่มีอะไร คุณจัดการเรื่องนี้ได้ดี"

ฉันเวียนหัว คุณพยายามจะบอกว่าฉันถูกขายหน้าก็ไม่เป็นไรเหรอ? “มันเป็นความผิดของฉัน มันเป็นความผิดของฉัน!”

"อันที่จริง ฉันเข้าใจว่าฉันไม่สามารถตำหนิคุณได้สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ ฉันรู้แล้วว่าผู้จัดการ Ma เป็นคนแบบไหน การทำงานภายใต้การนำของเธอนั้นไม่ง่ายเลยจริงๆ"

“คุณเป็นคนที่มีประโยชน์กับเธอมากไม่ใช่หรือ”

"ทำไมล่ะ ความหมายของผู้หญิงและการฝึกฝนตนเองมีความสำคัญมาก" เฉิงเฉิงพูดอย่างจริงจัง “ครั้งนี้ฉันขอให้คุณออกมาเพราะฉันต้องการขอความช่วยเหลือจากคุณจริงๆ”